وب سایت فرهنگی مذهبی مهدی الامم

پرتوى از سيره و سيماى امام زين العابدين علیه السلام

پرتوى از سيره و سيماى امام زين العابدين علیه السلام
زمان انتشار :
شنبه 15 آبان 1394 | 21:15
حضرت على بن الحسين، ملقّب به سجّاد و زين العابدين، روز پنجم شعبان سال ۳۸ هجرى يا ۱۵ جمادى الاولى همان سال، در مدينه ديده به جهان گشود و در روز ۱۲ و يا ۲۵ محرّم سال ۹۵ هجرى، درمدينه، به دسيسه هشام بن عبدالملك، مسموم گرديد و در ۵۶ سالگى به شهادت رسيد.

بسم الله الرحمن الرحیم

پرتوى از سيره و سيماى امام زين العابدين علیه السلام

حضرت على بن الحسين، ملقّب به سجّاد و زين العابدين، روز پنجم شعبان سال ۳۸ هجرى يا ۱۵ جمادى الاولى همان سال، در مدينه ديده به جهان گشود و در روز ۱۲ و يا ۲۵ محرّم سال ۹۵ هجرى، درمدينه، به دسيسه هشام بن عبدالملك، مسموم گرديد و در ۵۶ سالگى به شهادت رسيد.
مزار شريف آن حضرت در مدينه در قبرستان بقيع مى باشد.
مادر مكرّمه آن حضرت بنا بر منابع تاريخ اسلامى، غزاله از مردم سند يا سجستان كه به سلافه يا سلامه نيز مشهور است، مى باشد.
ولى بعضى از منابع ديگر نام او را شهربانويه، شاه زنان ، شهرناز، جهان بانويه و خوله، ياد كرده اند.
امام سجّاد عليه السلام در بدترين زمان از زمان هايى كه بر دوران رهبرى اهل بيت گذشت مى زيست، چه، او با آغاز اوج انحرافى، معاصر بود كه پس از وفات رسول اكرم صلى الله عليه و آله وسلم روى داد.
امام عليه السلام با همه محنتها و بلاها كه در روزگار جدّ بزرگوارش اميرالمؤمنين عليه السلام آغاز گرديده بود همزمان بود.
او سه سال پيش از شهادت امام على عليه السلام متولّد گرديد، وقتى ديده به جهان گشود، جدّش اميرمؤمنان عليه السلام در خطِّ جهادِ جنگِ جمل، غرق گرفتارى بود و از آن پس با پدرش امام حسين عليه السلام در محنت و گرفتاري هاى فراوان او شريك بود.
او همه اين رنج ها را طى كرد و خود به طور مستقل روياروى گرفتاري ها قرار گرفت.
محنت و رنج او وقتى بالا گرفت كه لشكريان يزيد در مدينه وارد مسجد رسول اللّه شدند و اسب هاى خويش را در مسجد بستند، يعنى همان جايى كه انتظار آن مى رفت مكتب رسالت و افكار مكتبى در آنجا انتشار يابد، امّا برعكس، آن مكان مقدّس در عهد آن امام تقوا و فضيلت، به دست سپاه منحرف بنى اميّه افتاد و آنان ضمن تجاوز به نواميس مردم مدينه و كشتار فراوان، بى پروايى را از حدّ گذراندند و حرمت مدفن مقدّس رسول اكرم صلى الله عليه وآله وسلم و مسجدش را هتك نمودند.
امام سجّاد عليه السلام براى پيش راندن مسلمانان به سوى نفرت از بنى اميّه و افزودن مبارزه جويى با آنان، تلاش هاى مؤثّرى نمود.
و هر گاه فرصتى به دست مى آمد، مردم را بر ضدّ امويان تحريك مى كرد.
و با احتياط، برنامه حاكمان منحرف را تحت نظر قرار مى داد.
امام عليه السلام  براى آگاهى مردم، اسلوب دعا را به كار برد، به طورى كه دعاهاى آن حضرت، رويدادهاى عصر او را تفسير مىكند.
صحيفه سجّاديّه كه به زبور آل محمّد مشهور است، اثر بىنظيرى است كه در جهان اسلام، جز قرآن كريم و نهج البلاغه، كتابى به اين عظمت و ارزش، پديد نيامده كه پيوسته مورد توجه بزرگان و علما و مصنّفان باشد.
از ديگر آثار ارزنده به جا مانده از امام سجّاد عليه السلام، مجموعه اى تربيتى و اخلاقى است به نام رساله حقوق كه امام عليه السلام در آن وظايف گوناگون انسان را در برابر خدا و خود و ديگران، با بيانى شيوا و گويا بيان كرده است.
مجموعه حقوقى كه در اين رساله ذكر شده جمعاً ۵۱ حقّ مى باشد.

امام و حكومت

امام سجّاد عليه السلام به اين امر آگاه بود كه تا وقتى از طرف پايگاه هاى مردمى پشتيبانى نشود، تنها در دست گرفتن قدرت براى تحقّق بخشيدن به عمل دگرگون سازى اجتماع اسلامى كافى نيست.
پايگاه هاى مردمى نيز بايد به هدف هاى اين قدرت آگاه باشند و به نظريّه هاى او در حكومت ايمان داشته باشند و در راه حمايت از آن حركت كنند و مواضع آن را براى توده مردم تفسير نمايند و در برابر تندبادها با استوارى و قدرت بايستند.
امام سجّاد عليه السلام اين امكانات را نداشت و به علّت آگاهى نداشتن مردم چنين شكايت مى فرمود: «پروردگارا! در پيشامدهاى ناگوار روزگار به ناتوانى خويش نگريستم و درماندگى خود را از جهت يارى طلبيدن از مردم در برابر كسانى كه قصد جنگ با من داشتند ديدم و به تنهايى خود در برابر بسيارىِ كسانى كه با من دشمنى داشتند، نظر كردم.»امام عليه السلام، از جنبه انقلابى، به صورتى كه مستقيماً عهده دار آن گردد، كناره جويى فرمود و به اين بسنده كرد كه كار قيام را به كسانى واگذارد كه در اين مورد برپاى مى خيزند.
به طور كلى وضع اجتماعى كه هر امام در آن زيست مى كرد، شكل كار سياسى او را محدود و مشخّص مى ساخت.
پيشوايان معصوم با وجود توطئه هايى كه دشمنان، عليه آنها مى نمودند تا آنان را از زمينه حكومت دور سازند، پيوسته مسئوليت خود را در نگاه دارى مكتب و تجربه اسلامى و مصون نگاه داشتن آن از فرو افتادن در ورطه انحراف و جدا شدن از مبادى و معيارها و ارزش هاى آن به گونه اى كامل ايفا مى كردند و هر وقت انحراف شدّت مى يافت و از خطر فروافتادن در ورطه نابودى بيم مى داد، پيشوايان عليهم السلام بر ضدّ آن حوادث تدبيرهاى لازم مى انديشيدند، و هر گاه تجربه اسلامى و عقيدتى در تنگناى مشكلى گرفتار مى آمد و رهبرى هاى منحرف به حكم بى كفايتى از درمان آن ناتوان مى شد، امامان به نشان دادن راه حلّ و حفظ امّت از خطرهايى كه مردم را تهديد مى كرد مبادرت مى فرمودند.

دستگيرى از درماندگان

يكى از خدمات ارزشمند امام سجّاد عليه السلام، رسيدگى به درماندگان، يتيمان، تهي دستان و بردگان بوده است.
روايت شده است كه آن حضرت، هزينه زندگى صد خانواده تهي دست را عهده دار بود.
گروهى از اهل مدينه، از غذايى كه شبانه به دستشان مى رسيد، گذران معيشت مى كردند، امّا آورنده غذا را نمى شناختند.
پس از در گذشت على بن الحسين عليه السلام متوجّه شدند كه آن شخص، امام زين العابدين عليه السلام بوده است.
او شبانه به صورت ناشناس، انبان نان و مواد غذايى را خود به دوش مى كشيد و به در خانه فقيران و بينوايان مى برد و مى فرمود: صدقه پنهانى آتش خشم خدا را خاموش مى سازد.
اهل مدينه مى گفتند: ما صدقه پنهانى را هنگامى از دست داديم كه على بن الحسين در گذشت.
او در طول سالها به قدرى انبان حاوى آرد و ديگر مواد غذايى را به دوش كشيده و به در خانه فقيران برده بود كه شانه اش پينه بسته بود، به طورى كه پس از شهادت او، هنگام غسل دادن جنازه اش ، جلب توجّه مى كرد.
على بن طاووس در كتاب اقبال الاعمال، ضمن بيان اعمال ماه رمضان مى نويسد: على بن الحسين عليه السلام شب آخر ماه رمضان، بيست نفر برده را آزاد مى كرد و مى فرمود: «دوست دارم خداوند ببيند كه من در دنيا بردگان خود را آزاد مى كنم، بلكه مرا در روز رستاخيز از آتش دوزخ آزاد سازد.»او هيچ خدمتكارى را بيش از يك سال نگه نمى داشت، وقتى كه برده اى را در اوّل يا وسط سال به خانه مى آورد، شب عيد فطر او را آزاد مى ساخت.
بردگان سياه پوست را مى خريد و آنان را در مراسم حجّ، به عرفات مى آورد و آن گاه به سوى مشعر كوچ مى كرد، آنان را آزاد مى كرد و جوايز مالى به آنان مى داد.
تا آنجا كه در شهر مدينه گروه عظيمى از بندگان و كنيزان، آزاد شده آن حضرت بودند و آنان هم بعد از آزادى، پيوند معنوى خود را با امام عليه السلام قطع نمى كردند.

 

جستجو
عضویت
اوقات شرعی

اوقات شرعی به افق کرمان

اذان صبح 04:22:42
طلوع خورشید 05:41:29
اذان ظهر 11:24:15
غروب خورشید 17:06:38
اذان مغرب 17:22:39
نظر سنجی
نظر شما در مورد وب سایت مهدی الامم چیست ؟