وب سایت فرهنگی مذهبی مهدی الامم

شراره جاويدان عشق عاشورا

شراره جاويدان عشق عاشورا
زمان انتشار :
یکشنبه 18 آبان 1393 | 03:06
اگر در مجالس ماه محرم اضافه بر عزاداری و اظهار مودت به معارف قرآن و عترت، به فلسفه قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام توجه شود و راه های تحقق آرمان های آن حضرت و اصلاح سبك زندگی تبیین گردد به بیراهه نرفته ایم.

شراره جاويدان عشق عاشورا
از شگفتی های بی نظیر محرم، خیزش خود جوش عموم مردم برای قرار گرفتن در مدار حضرت اباعبدالله علیه السلام است كه محتشم در شعر معروف خود، به زیبایی آن را توصیف كرده است، مشعل فروزانی كه منشاء بصیرت، عبرت و مقاومت بسیاری از مسلمانان شد. زور مداران نیرنگ باز اموی، عباسی و بعثی، وهابی و آمریكایی كه خاموش كردن آن را خارج از توان خود یافتند، تلاش كردند آن را كمرنگ كنند و از اهداف عمیق فرهنگی، اجتماعی و سیاسی و تربیتی تهی سازند.
اما بسیار بودند افراد بصیری كه برای ابراز مودت به آن حضرت به تعظیم شعائر محرم و حضور در مجالس عزاداری بسنده نكردند و در عصر خود با مقاومت در برابر تهدید و زندان و شكنجه طاغوت زندگیشان را حسینی ترسیم كردند و آنگاه كه پرچم انقلاب اسلامی برافراشته شد با حضور در همه عرصه های خطر، تا پای جان به دفاع از آن پرداختند و برای تحقق مواضع، افكار و آرمان های امام علیه السّلام و فلسفه قیام عاشورا كه فرمودند:
الا ترون ان الحق لایعمل به و ان الباطل لایتناهی عنه...آیا نمی بینید كه به حق عمل نمی شود؟ و از باطل نهی نمی گردد...؟! همه تلاششان را بكار گرفتند تا شاید بتوانند جامعه خود را آنگونه كه امام علیه السّلام می پسندند، بنا سازند. حضرت به بیان دیگری دلیل قیام خود را امر به معروف و نهی از منكر و حركت در مسیر پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله وسلم  و امیرالمومنین علیه السّلام می فرمایند.

آنگونه كه در آیه 104 سوره آل عمران امر شده است باید گروهی پیشگام شوند و مردم را به خیر و سپس به كارهای شناخته شده فرا بخوانند و از كارهای ناشناخته بازدارند، اینها همان رستگاران واقعی هستند.

مقتل خوارزمی جلد 1 صفحه 188.

اگر در مجالس ماه محرم اضافه بر عزاداری و اظهار مودت به معارف قرآن و عترت، به فلسفه قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام توجه شود و راه های تحقق آرمان های آن حضرت و اصلاح سبك زندگی (اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله وسلم - زیارت عاشورا) تبیین گردد به بیراهه نرفته ایم.
دانش و تجربه و عقل بشری، و قبل از آن تعالیم آسمانی و راهنمایی پیامبران مؤید اقدامات پیشگیرانه برای حفظ سلامت روحانی و جسمانی انسان ها است تا گرفتار آسیب ها و بیماری ها نشوند و آرامش و امنیت را از دست ندهند.
در بسیاری از كشورها اینگونه است كه از سرمایه گذاری های پیشگیرانه در نظام تعلیم و تربیت و تقویت حفاظت اجتماعی دریغ می كنند اما حاضرند چند برابر آن را برای توسعه پلیس و زندان ها و مقابله با اعتیاد و قاچاق مواد مخدر و فساد و فحشا و كنترل و دستگیری و نگهداری مجرمان و مراقبت خانواده های سرپرست از دست داده و «بزهكارپرور» و توسعه مراكز درمانی و خدمات مشاوره به آسیب دیدگان فرهنگی، اجتماعی و رسیدگی به میلیون ها پرونده دعاوی در محاكم قضائی، هزینه كنند و در عین حال شاهد عدم توقف آن باشند.
در كشور ما با استفاده از آموزه های اسلامی و بهره گیری از فلسفه قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام و نهضت عاشورا و برای تحقق وظیفه خطیر دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منكر، از سال ها قبل تلاش های خیرخواهانه ای صورت گرفته است اما قوام و دوام و سامان یافتگی این تلاش ها نیازمند «
قانون» است تا ضمن تعریف ماهوی، به بیان حدود و كیفیت و شرایط اجرا بپردازد.
وضع قانون جامع و شفاف موجب ارائه تعریف واحد از موضوع و تقسیم وظایف بین مردم و دولت و نهادهای مردمی و قوای سه گانه و وحدت رویه انتظامی و قضائی و تعریف نظام ارزیابی و نظارتی می گردد و زمینه اقبال عمومی و مشاركت همگانی را نیز فراهم می آورد. در این صورت نه تنها دغدغه ای برای برخورد سلیقه ای با این موضوع پیش نخواهد آمد كه همین قانون اگر به درستی اجرا شود موجب احساس امنیت و آرامش خواهد گردید و سلامت اجتماعی و كاهش آسیب ها و جرائم را به دنبال خواهد آورد و هزینه های سرسام آور مقابله و نگهداشت مجرمان و «همسان پروری» آنان در زندان را كاهش خواهد داد و با بسیاری از آسیب ها مثل از هم پاشیدگی خانواده ها و آمار روز افزون طلاق مقابله خواهد كرد.
اقدام برای درخواست قانون گذاری در مورد امر به معروف و نهی از منكر به دلیل ضرورت تعریف ساز و كار اجرا بعهده قوه مجریه است و در سال های گذشته بارها از دولت درخواست گردید كه لایحه آن را تهیه و به مجلس ارائه نماید. با توجه به تصریح اصل هشتم قانون اساسی در مورد تعیین شرایط، حدود و كیفیت اجرا توسط «قانون» و تأخیر غیرموجه قوه مجریه در 35 سال گذشته، مجلس شورای اسلامی ناگزیر گردید با همكاری ستاد احیاء، مبادرت به تهیه طرح در این زمینه نماید. این تقدّم شایسته تقدیر است و مجلس محترم را در فهرست گروه پیشگام قرار می دهد كه در آیه شریفه 104 سوره آل عمران به آن تأكید شده است و این اقدام در آستانه ماه محرم و هفته امر به معروف و نهی از منكر الهام بخش تأسی به سیره حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام در اهتمام به حفاظت و بهداشت اجتماعی و فرهنگی از طریق این فریضه اسلامی است. چقدر پسندیده بود مبادرت به این «
عمل صالح» از سوی قوه مجریه آغاز می شد و حضور «روحانی» دولت نیز در جامعه احساس می گردید.
محمل تراشی برای فتنه انگیزی و دامن زدن به ناامنی از سوی بدخواهان این ملت و نسبت دادن آن به نیروهای مؤمن و فریضه امر به معروف و نهی از منكر و فرستادن آتش تهیه برای «بحران سازی» از سوی رسانه هایی مثل بی بی سی و العربیه و وی او اِی (
VOA) (كه با حمایت بی دریغ خود از جنایتكار بزرگ تهاجم به غزه و جلادان كودك كش آنان در سوریه و عراق، رسوایی و بدنامی خود را به اوج رساندند) از روش های كهنه و نخ نمایی است كه نمی تواند موجب فریب ملتی رشید گردد و نه تنها رجال «حقوق دان» كه افراد عادی هم هیزمی برای آتش آنان تدارك نخواهند كرد.
اكنون كه مجلس شورای اسلامی پیشگام تهیه و تصویب این قانون شده است و مراحلی از كار را نیز پیش برده است، شایسته است حداكثر بهره گیری از ملاحظات و تجارب دستگاه های ذیربط خصوصاً قوه قضائیه و مجریه و نیروی انتظامی و نهادهای فعال مردمی به عمل آید.
این طرح كه در سه بخش مهم، وظایف مردم نسبت به مردم، مردم نسبت به دولت و دولت نسبت به مردم در دست بررسی است، نباید به معنای كاهش جنبه همگانی اجرای این فریضه تلقی شود. اینگونه نیست كه عده ای آمر و عده ای مأمور باشند. همه مسئولیت دارند به فرموده پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله وسلم:
كلكم راع و كلكم مسئول عن رعیته (همه شما سرپرست و مسئول هستید و درباره زیردستان نیز مورد سئوال واقع می شوید.)
از مسائلی که تأثیر فوق العاده ای در همکاری و مشارکت عموم مردم دارد، «نحوه نگرش» به موضوع است. واقعیت این است که در گذشته رسانه های مخالف و معاند در تبلیغات سلبی خود نسبت به این فریضه و بزرگ نمایی اشكالات احتمالی در عرصه اقدام، یا نسبت دادن مسائل نادرست، بسیار گسترده تر از تبلیغ ایجابی نهادها و رسانه های موافق، ظاهر شدند.
از اقداماتی كه برای همراهی افكار عمومی نسبت به این موضوع لازم است صورت پذیرد، تبیین آن و رفع برخی ابهام ها و شبهات است. بعنوان نمونه: انحصار منكر به یكی دو موضوع و غفلت از مصادیق دیگری كه چه بسا مهم تر و دارای تأثیر اجتماعی بیشتر است و ترجیح نهی از منكر بر امر به معروف و دعوت به خیر، و مغایرت در رفتار و گفتار و سبك زندگی برخی دولتمردان و عدم رعایت عدالت، زمینه بی رغبتی در مشاركت عمومی را فراهم می سازد.
چه اشكالی دارد در رویکرد جدید، امر به معروف و نهی از منكر از دولت و مدیران دولتی آغاز شود آنجا كه اقدام شایسته ای از جمله برخی از قانون ها معطل مانده اند و هنوز در مورد آنها اقدام نشده است! مثل قانون تسهیل ازدواج جوانان مصوب سال 84 مجلس شورای اسلامی كه دولت قبلی و دولت فعلی آیین نامه آن را تصویب نكرده و همچنان آن را مسكوت گذاشته اند!( و لذا عوامل دیگری در جهت «تسهیل طلاق»! فعال گردیده است!).
یا مثل استدعا از مردم برای انصراف از دریافت یارانه ها با اعلام جدی بودن حذف یارانه همه افراد متمكن و بكارگیری همه ظرفیت ها برای جلب اعتماد مردم، از رجال ارجمند حوزه های علمیه تا هزینه نادرست اعتماد مردم به رسانه ملی و سپس ادامه دادن پرداخت یارانه به افراد متمكنی كه انصراف ندادند! و مجازات كسانی كه با صداقت دست نیاز دولت را كه به سویشان دراز شده بود فشردند وحذف یارانه آنها! و منصرف کردن آنان از رفتار مجدد صادقانه با دولت!
ادعای «
اعتدال» از یكسو و سپردن برخی مناصب به افراد مؤثر فتنه 88 از سوی دیگر و.... از مصادیق نیاز دولت به امر به معروف و نهی از منکر است.
مجلس شورای اسلامی در تنظیم قانون جدید، كاركرد ستادها و نهادهای متصدی ساماندهی اجرای این فریضه و علل ناكارآمدی آنان را در
همگانی كردن موضوع مورد ارزیابی و تحلیل قرار دهد تا بتواند انگیزه سازی برای مشاركت فراگیر را نیز تدبیر نماید.از جمله آن، ضرورت حمایت انتظامی و قضائی از آمران به معروف و ناهیان از منكر و تعریف سازمان و مرجع مشخص برای تولیت این فریضه الهی و اهتمام برای ارتقاء آگاهی های عمومی در این زمینه و ارائه آموزش های لازم و حتی خدمات مشاوره حقوقی و قضائی رایگان است.
بر اساس همین قانون شرایطی فراهم شود تا قوه قضائیه با تعریف شعب ویژه و آموزش قضات، حضور و ظهوری جدی تر و موثرتر از گذشته ارائه نماید. در گذشته وظایف قاضی و محتسب و داروغه تفكیك شده بود و هر كدام وظیفه خود را انجام می دادند. در تفكیك وظایف آنان ملاحظاتی وجود داشت كه قابل تأمل و بهره گیری است.
از عوامل مؤثر در همراهی افكار عمومی و همكاری و مشاركت همگانی،ضرورت معروف باقی ماندن معروف ها و منكر باقی ماندن منكرها است. آنچه كه تكلیف شده است امر به معروف و نهی از منكر است نه امر به واجب و نهی از حرام. یعنی اگر مسئله ای در نگرش مردم مذموم بود نهی از آن كار دشواری نیست و اگر پسندیده و پذیرفته بود امر به آن سخت نیست و امر به معروف و نهی از منكر در شرایطی مطلوب و هموار، صورت می گیرد.
اما اگر در اثر غفلت، به تدریج برخی معروف ها منكر و منكرها معروف تلقی شدند آیا شرایط برای امر به معروف و نهی از منكر آماده است یا اول باید جهاد دیگری صورت گیرد و فهم اجتماعی و ماهیت مسائل یكسان گردد؟
وقتی اكثر رسانه های ما زنان مجرم و معتاد و آدمكش را با چادر و مقنعه مشكی نشان می دادند و آقایان مجرم و جنایتكار و زورگیر و آدمكش نیز در هیئت افراد مذهبی به تصویر كشیده می شوند آیا دیگر چنین پوشش و چنین هیئتی معروف تلقی می شود كه بتوان به آن امر كرد؟!
همین مجلات وقتی در كنار دكه های مطبوعاتی می ایستی و به روی جلد آنها نگاه می كنی، با شخصیت پردازی و درشت نمایی ها و «
الگوسازی های معكوس» خود سبك زندگی غیر ایرانی و غیر اسلامی را ترویج می کنند، آن یكی نمادهای معروف را منكر، و این یكی نمادهای منكر را معروف قلمداد می كند و وزارت «فرهنگ» و «ارشاد» هم وقتی مساعدت مالی می كند سهم بیشتری برای آنها كنار می گذارد چون محل مصرف سعه صدر را هم درست در «محدوده مرزبانی فرهنگی» به صواب می داند! مانند محدوده ای که درواقعه «اُحُد» هم مورد تسامح واقع گردید! و شد آنچه شد!
یا در آن فیلم و این سریال، نادیده گرفتن حریم ها و عادی سازی اختلاط های غیرضروری و نگاه های ممنوع، ارزش گذاری معكوس می شوند... اینها نمونه هایی كوچك از تغافل ها و تجاهل هایی هستند كه معروف ها را منكر و منكرها را معروف قلمداد می كنند!
توجه به ملاحظات آغاز آیه 104سوره آل عمران مبنی برتقدم دعوت به خیر و فعال شدن گروه پیشگام در اجرای این فریضه نیز بستر مناسبی را برای همراهی افکار عمومی و مشارکت فراگیر فراهم می نماید. بر اساس روایات اگر فراخوان عملی صورت گیرد و مردم شایستگی های رفتاری و پایبند بودن آنها به ارزشهای اخلاقی و دینی و عمل به خیر را ببینند بیشتر اقبال می کنند؛ ضمن اینکه دوام در عمل به خیر موجب فاصله گرفتن از شر و منکر می گردد و عملاً کاربرد نهی از منکر را به حداقل می رساند.

شرح اصول كافی جلد 8 صفحه 237؛ تحف العقول صفحه 15
قانون جدید می تواند ملاحظات مربوط به همراهی افکار عمومی را به عنوان مقدمه لازم برای اجرای فریضتین مورد محاسبه قرار داده وبرای آن چاره اندیشی كند.
بدیهی است همه این ناهمواری ها را خداوند متعال می تواند به اراده ای و اشاره ای هموار سازد اما اینها را پیش روی مدعیان مودت و محبت به خود و اولیای خود قرار داده است تا صداقت آنها را در ادعاهایشان بیازماید (
سوره عنكبوت آیه 2 و 3). و لذا به این مسئله به عنوان یك جهاد بزرگ فرهنگی اجتماعی و زمینه عبور افتخارآمیز از آزمون های پیش رو می نگریم.
اگر برای تحقق آرمان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام در جهت احیاء و فراگیر نمودن این فریضه توفیق یابیم می توانیم مدعی «قدم صدق»ی باشیم كه در زیارت عاشورا، دو بار ثبات قدم در آن را از خداوند مسئلت می كنیم.

چرا در باب زیارت امام حسین علیه السلام آمده است که به جای قبله رو به قبر نماز بخوان؟

در ابتدا باید عرض نمود که هیچ عالم شیعه ای در طول تاریخ فتوا نداده است که شخص در زیارت قبر امام حسین علیه السلام یا سائر ائمه در هنگام نماز طوری بایستد که رو به قبله نباشد؛ بلکه همگی می گویند طوری بایست که قبر امام بین تو و قبله باشد. یعنی در سمت پشت سر یا کمر حضرت قرار گرفته رو به قبر نماز بخوان تا امام بین تو و کعبه باشد.

متأسفانه برادران اهل سنت چون نمی توانند با دلیل و مدرک معتبر بر شیعه اشکال بگیرند سعی در تحریف روایات و اقوال علمای شیعه کرده و آنها را به صورت گزینشی مطرح می نمایند.

در باب مذکور که در کتاب شریف وسائل الشیعه آمده است خود معنای رو به قبر نماز خواندن را مطرح نموده است:

کاش مستشکل محترم خود عنوان باب را ملاحظه می فرمودند:

69 - باب استحباب كثرة الصلاة عند قبر الحسین علیه السلام فرضا ونفلا عند رأسه وخلفه

وسائل الشیعة (آل البیت) - الحر العاملی - ج 14 - ص 517 - 521

باب مستحب بودن زیاد نماز خواندن در کنار قبر امام حسین علیه السلام چه نماز واجب و چه نماز مستحب در کنار سر حضرت (نه رو به قبر حضرت) یا در پشت حضرت

خود این عنوان بیانگر طریقه ایستادن است. زیرا وقتی شما در کنار قبری رفته و در پشت سر وی به سمت قبر نماز بخوانید خواه ناخواه رو به قبله خواهید بود.

اما روایاتی که در این باب آمده و به بحث ما مربوط می گردد:

 (19730) 5 - وعن أبیه، وجماعة مشایخه، عن أحمد بن محمد بن عیسى، عن محمد بن خالد، عن جعفر بن ناجیة، عن أبی عبد الله علیه السلام قال: صل عند رأس قبر الحسین علیه السلام.

از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمودند در کنار قسمت سر از قبر امام حسین علیه السلام نماز بخوان

این روایت هیچ گونه اشاره ای به آن چه که ادعا می کنند ندارد.

 (19731) 6 - وعنهم، عن سعد، عن موسى بن عمر وأیوب بن نوح، عن ابن المغیرة عن أبی الیسع قال: سأل رجل أبا عبد الله وأنا أسمع قال: إذا أتیت قبر الحسین علیه السلام أجعله قبلة إذا صلیت؟ قال: تنح هكذا ناحیة وعن علی بن الحسین، عن علی بن إبراهیم، عن أبیه، عن ابن أبی نجران، عن یزید بن إسحاق، عن الحسن بن عطیة، وذكر الحدیث الأول.

شخصی از امام صادق علیه السلام سوال کرد و من می شنیدم که پرسید هنگامی که به زیارت قبر امام حسین علیه السلام رفتم آن را قبله خود قرار دهم؟ حضرت فرمودند به فلان قسمت برو (وبعد به سمت قبر نماز بخوان)

این روایت هم دلالت بر مدعا نمی کند زیرا شخص سوال می کند که فقط رو به قبر بخوانم حضرت می گویند اگر در فلان جا باشی آری یعنی همان مطلبی که شیعه می گویند.

 (19732) 7 - وعنه، عن علی، عن أبیه، عن ابن فصال، عن علی بن عقبة، عن عبید الله بن علی الحلبی، عن أبی عبد الله علیه السلام قال: قلت: إنا نزور قبر الحسین علیه السلام فكیف نصلی عنده؟ فقال: تقوم خلفه عند كتفیه، ثم تصلی على النبی صلى الله علیه وآله وتصلی على الحسین علیه السلام

به حضرت عرض کردم که ما قبر امام حسین علیه السلام را زیارت می کنیم پس چگونه در کنار آن نماز بخوانیم؟ فرمودند پشت سر امام در قسمت کتف ایستاده (در حقیقت رو به قبله به صورتی که قبر بین تو و کعبه است) سپس به نیت رسول خدا صلی الله علیه وآله و امام حسین علیه السلام نماز می خوانی

 (19733) 8 - وعن محمد بن جعفر، عن محمد بن الحسین، عن أیوب بن نوح، عن ابن المغیرة، عن أبی الیسع، عن أبی عبد الله علیه السلام أن رجلا سأله عن الصلاة إذا أتى قبر الحسین علیه السلام؟ قال: اجعله قبلة إذا صلیت، وتنح هكذا ناحیة.

شخصی از امام صادق علیه السلام در مورد نماز در کنار قبر امام حسین علیه السلام سوال کرد حضرت فرمودند قبر را به سمت قبله خود قرار ده و در فلان نقطه بایست

همان طور که ذکر شد در تمامی روایات مربوط به بحث طریقه نماز خواندن در کنار قبر امام حسین علیه السلام در هیچ کدام آنچه که ایشان ادعا می کنند نیامده است.

البته ما برای تکمیل شدن بحث مطلبی را که در بحار الانوار آمده و به بحث ما مربوط می شود ذکر می نماییم: در کتاب شریف بحار الانوار در این بحث که آیا می توان جلوتر از قبر (در سمت قبله) ایستاد و نماز خواند عبارتی از کتاب شریف دروس نقل شده است:

ولو استدبر القبلة وصلی جاز وان کان غیر مستحسن إلا مع البعد

بحار الانوار ج97 ص 135

اگر پشت به قبله کند و نماز بخواند جایز است اگر چه نیکو نیست مگر اینکه دور باشد.

که در خود کتاب دروس آمده است که:

ولو استدبر القبر وصلی جاز

دروس ج2 ص 23

اگر پشت به قبر کند و نماز بخواند جایز است.

که این اشتباه را حتی از خود عبارت بحار می توان فهمید؛ زیرا در آن آمده است که و این نیکو نیست مگر اینکه دور باشد؛ که این قید در پشت به قبله بودن معنی ندارد.

 

 

جستجو
عضویت
اوقات شرعی

اوقات شرعی به افق کرمان

اذان صبح 04:22:42
طلوع خورشید 05:41:29
اذان ظهر 11:24:15
غروب خورشید 17:06:38
اذان مغرب 17:22:39
نظر سنجی
نظر شما در مورد وب سایت مهدی الامم چیست ؟