وب سایت فرهنگی مذهبی مهدی الامم

خدمت به امام زمام عجلّ الله تعالی فرجه الشریف

خدمت به امام زمام عجلّ الله تعالی فرجه الشریف
زمان انتشار :
چهارشنبه 15 آبان 1392 | 12:42
غیبت امام زمان (ارواحنافداه)دو آوارگی مهم را در پی داشته است یکی آوارگی ما انسانها که از حقیقت دور افتاده و در بیابان جهل و نادانی خود غوطه ور گشته ایم. به طوری که امام صادق علیه السّلام می فرمایند: ((یتیم واقعی کسی است که ازامام زمانش جدا شده باشد))

بسم الله الرحمن الرحیم

خدمت به امام زمام عجلّ الله تعالی فرجه الشریف

چندی پیش پیرمرد ساده و با صفایی که نسبت به ائمه اطهار علیهم السّلام بسیار عشق و محبت می نمود و در یکی از روستاهای کشورمان زندگی می کرد می گفت:

در سفری که به کربلا رفته بودم با شخصی برخورد کردم که به من گفت: تو قرائت نمازت درست نیست تمام اعمالت باطل است  اگر مکه هم رفتی چون قرائت نمازت درست نبوده حج شما باطل است! و با این حرفها حسابی مرا مایوس و ناراحت کرد.

شب در خلوت وتنهایی حسابی گریه کردم حتی رفقایم هر چه مرا صدا می زدند که بر خیز با هم به زیارت برویم من نرفتم و با خود گفتم: من که هیچ یک از کارهایم قبول نیست برای چه به زیارت بروم؟!

در همین حال که خیلی دلم شکسته بود به خواب رفتم. درعالم رویا یکی از امامان معصوم که گویا حضرت بقیه الله (ارواحنا فداه)بودند را بالای حرم سیدالشهدا علیهم السّلام زیارت کردم درحالی که آن حضرت مشغول بنایی و اصلاح گنبد مطهر بودند. آن حضرت تا مرا دیدند صدایم کردن و فرمودند: (بیا کمک کن) من رفتم و آستین بالا زده و مشغول کار شدم. آن حضرت به من فرمودند: (بخوان!)من هم همینطور که خشت ها را به دست حضرت می دادم این شهر را می خواندم:

((خشت بده تا نیمه را محکم کنیم        دشمــن آل نــبی را کم کنیـــم))

به هر حال خیلی لذت داشت که من در مقابل چشم ارباب کار می کردم. غروب شد و حضرت به من فرمودند: ((بگو کارگران بیایند تا حقوق آنها را بپردازم))من کارگران را صدا کردم همه می آمدند و به نوبت حقوق خود را می گرفتند و می رفتند. هنگامی که حضرت حقوق کارگران را عطا می کردند متوجه شدم در مقدارحقوق خیلی فرق می گذارند و به بعضی افراد کم و به بعضی دیگر خیلی زیاد پول می دهند. پرسیدم آقا جان اینها همه که از صبح اینجا بودند چرا به برخی کمترو

به برخی بیشتر حقوق می دهید؟حضرت فرمودند: ((چون اینها همه یکسان کار نمی کنند خیلی ها در وسط کار خوابشان می برد! بعضی ها که نمی توانند زیاد کار کنند اما از روی اخلاص دست به کار شده اند ما سهم بیشترو کاملتری به آنها می دهیم ولی به کسانی که می توانند کار کنند ولی خود را به خواب زده اند یا به شکلی از کار فراری اند فقط به اندازه زحمت آنها به ایشان حقوق می دهیم. ))بعد حضرت رو به من فرمودند: ((ما هر روز اینجا کار داریم و هر روز هم نیاز به کارگر داریم شما که خالصانه به در خانه ما آمده اید مطمئن باشید اعمالتان قبول است و ما مزد شما را کامل عطا می کنیم!))اینجا بود که از خواب بیدار شدم و فهمیدم که ازهر کس به اندازه توانائی اش انتظاری هست و حضرت مرا مورد لطف خود قرار داده اند.

مجله صاحب الزمان شماره15

همه باید به یاری امام زمان خویش بشتابند

نکته قابل توجه ماجرای فوق این است که شیعیان ومنتظران امام زمان (ارواحنافداه)متوجه باشند که امام عصر عجلّ الله تعالی فرجه الشریف هر روز منتظر یاری مومنین جهان هستند و از اخلاص و عدم اخلاص ما هم با خبر هستند. و مهم تر اینکه افرادی هستند که واقعا می توانند برای امام زمانشان فعالیت های بزرگی انجام دهند حال یا موقعیت اجتماعی خوبی دارند و یا سکوئی از سکوهای فرهنگی کشور در دست آنهاست ویا بر فراز منبری از منابر تبلیغ اند...به هر حال کسی در حیطه کاری خود در محضر امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف باید مسئول و پاسخگو باشد که امام علی علیه السّلام فرموده اند:

((کلکم راع و کلکم مسئول)).

بحارالانوار جلد72ص38صحیح مسلم جلد3ص20وصحیح بخاری جلد2 ص180

مردم به فکر من نیستند!

یکی از علما ءوارسته و بر جسته نجف به کربلای معلی مشرف شد. هنگامی که به حرم مطهر امام حسین ع مشرف شده بود توفیق پیدا کرد و خدمت امام زمان (ارواحنا فداه)رسید و آن حضرت رت ملاقات نمود.

امام زمان عل عجلّ الله تعالی فرجه الشریف به ایشان فرمودند: (ببین حتی این جا که دعا مستجاب است مردم به فکر من نیستند و برای فرجم دعا نمی کنند.)

ایشان می گوید: در این هنگام امام عصر (ارواحنا فداه)با یک تصرف ولایتی برای من حالتی پیش آورد که تمام خواسته های قلبی مردم را متوجه شده و می شنیدم و به وضوح می دیدم که مردم برای خودشان دعا می کنند و کسی برای ظهور امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف دعا نمی کند.

حضرت به من فرمودند: ((شنیدی؟حتی یک نفر از این زائرین نگفت خدایا فرج حضرت مهدی عجلّ الله تعالی فرجه الشریف را برسان))

مجموعه خورشید جمکران ص67

چرا برای من به جمکران نیامده اند

در چند کتاب ملاقاتی را از بانویی محترمه نقل کرده اند که در مسجد مقدس جمکران خدمت حضرت ولی عصر عجلّ الله تعالی فرجه الشریف رسیده است ایشان می گوید: شب جمعه ای که به مسجد مقدس جمکران آمده بودم با دیدن جمعیت بسیار زیاد زائرانی که به مسجد مقدس مشرف شده بودند بسیار خوشحال شده و خدا را شکر می نمودم و با خود می گفتم خدا را شکر الحمدلله مردم اطراف مولایم حضرت حجه بن الحسن عجلّ الله تعالی فرجه الشریف جمع شده اند و به آن حضرت اظهار علاقه می کنند با این خوشحالی وارد مسجد شدم و اعمال مسجد را انجام دادم و زیارت آل یاسین را خواندم و مقداری با امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف درد دل کردم و به آن حضرت عرض کردم: آقاخیلی خوشحالم که مردم زیاد به شما علاقه پیدا کرده اند و شبها جمعیت زیادی دور مسجد جمع می شوندو به شما اظهار علاقه می کنند.

سپس از مسجد بیرون آمدم و غذای مختصری از همان غذای مسجد خوردم و برای استراحت به یکی از حجره های مسجد رفتم.

در آن حال امام زمان (ارواحنا فداه)را ملاقات نمودم که به مسجد مقدس جمکران تشریف آوردند و در میان مردم راه می رفتند ولی کسی به آن حضرت توجهی نمی کرد. من از اطاقم بیرون دویدم و سلام کردم آقا با کمال ملاطفت جواب فرمودند. به حضرت عرض کردم: آقا جان قربان خاک پای شما گردم من خیلی خوشحالم که به لطف خدا مردم به شما علاقه و محبت زیادی پیدا کرده اند و این همه جمعیت برای شما به اینجا آمده اند.

آن حضرت آهی کشیدند و فرمودند همه اینها برای من به اینجا نیامده اند بیا با هم برویم از آنها سوال کنیم که چرا به اینجا آمده اند.

آن حضرت از یک یک مردم سوال می فرمود شما چرا به اینجا آمده اید؟ یکی می گفت:آقا مریضی دارم که دکترها جوابش کرده اند دیگری می گفت:مستاجرم، آمده ام تا از حضرت بخواهم که خانه ای به من عطا کندسومی بدهکار بود چهارمی از شوهرش می نالید و به هر حال هر کسی حاجتی داشت که به خاطر آن حاجت به مسجد آمده بود.

آنگاه حضرت فرمودند:دیدی اینها برای من به اینجا نیامده اند اینها تازه افراد خوب این جمعیت هستند که به من اعتقاد دارند و حاجتشان را از من می خواهند و مرا واسطه فیض می دانند و اگر از اینها بگذریم جمع زیادی هستند که تنها برای تفریح به اینجا آمده اند حتی بعضی ها به وجود من یقین ندارند.

سپس درهمان حال دیدم یک نفردرقسمتی از مسجد نشسته و حس کردم که او از روی محبت به امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف به مسجد جمکران آمده است حضرت فرمود: بیا تا با هم احوال او را هم بپرسیم.

در خدمت آقا نزد آن سید معمم رفتیم او زانوهایش را در بغل گرفته بود و در گوشه ای نشسته بود و چشمش به اطراف می گردید دنبال گمشده اش می گشت. وقتی چشمش به آقا افتاد از جا پرید خود را به دست و پای مبارک امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف انداخت و گفت: پدر و مادرم و جانم به قربانت یا صاحب الزمان آقاجان کجا بودید که به انتظارتان نزدیک بود قالب تهی کنم. حضرت دست او را گرفتند واو به دست آن حضرت بوسه می زد و گریه می کرد. آقا از او سوال کردند که شما چرا به اینجا آمده اید او چیزی نگفت و بر شدت گریه اش افزود، حضرت دوباره سوالشان را تکرار کردند. او گفت آقا من کی از شما غیر وصل شما را خواسته ام؟ من شما را می خواهم بهشتم شمایید! دنیاوآخرتم شمایید! من یک لحظه ملاقات شما را به ما سوی الله نمی دهم.

((جان چه باشد که نثارقدم دوست کنم

این متاعی است که هر بی سرو پایی دارد))

آقا رو به من کرده وفرمودند:مثل این شخص که فقط برای من به اینجا آمده باشند چند نفری بیشتر نیستند که آنها هم به مقصد می رسند.

ملاقات با امام زمان جلد2ص140بانوانی که نور را دیدند صفحه120

البته توضیح این مطلب لازم است که ما هر چه نیاز داشته باشیم و هر درد و مرض و گرفتاری که داشته باشیم می توانیم به امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف بگوییم واز آن حضرت یاری بخواهیم و این اشکالی ندارد اما اینکه خود آن حضرت و تنهایی و مظلومیتش را فراموش کنیم خیلی زشت است. علاوه بر آن ما باید یقین کنیم که اگر برای فرج امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف دعا کنیم در حقیقت یک دعای کاملی است که همه دعاها را در بر می گیرد زیرا با ظهور امام عجلّ الله تعالی فرجه الشریف  همه دردها دوا می شود حاجتها روا می گردد مشکلات فقر و بیچارگی و تمام گرفتاریها بر طرف می شود بنا براین باید همیشه و در همه حال اولین و آخرین حاجت قلبی و نیاز حقیقی ما در خواست فرج امام زمان           عجلّ الله تعالی فرجه الشریف  و رسیدن به مقام انس با آن حضرت باشد.

از خدا بترسید و ما را مدد کنید

امام زمان (ارواحنا فداه)در یکی از درد دلهای خود با مرحوم شیخ مفید رح می فرمایند: ((ما بر اساس فرمان خداوند بزرگ و صلاح واقعی خود و شیعیانمان تا زمانی که حکومت دنیا در اختیار

ستمگران است در نقطه ای پنهان از دیده ها به سر می بریم ولی از تمام حوادث و ماجراهایی که بر شما می گذرد کاملا مطلع هستیم و هیچ چیز از اخبار شما بر ما پوشیده نیست. از خطاها و گناهانی که بندگان صالح خدا از آنها دوری می کردند ولی اکثر شما مرتکب آن شدید با خبریم ما از عهد شکنی هاوپشت سرگذاشتن عهد و پیمان ها و (بی اعتنایی ها)با اطلاعیم که گویی اینها از لغزشهای خود خبر ندارند (اما با وجود این)ما هرگز در رعایت حال شما کوتاهی نکرده شما را فراموش نمی کنیم و اگر عنایات و توجهات ما نبود مصائب وحوادث زندگی شما را در بر می گرفت و دشمنان شما را ازبین می بردند.پس از خدا بترسید و تقوی پیشه کنید و به ما خاندان رسالت مدد و یاری رسانید.))

بحارالانوار جلد53ص175احتجاج جلد2صفحه597

آواره بیابانها

غیبت امام زمان (ارواحنافداه)دو آوارگی مهم را در پی داشته است یکی آوارگی ما انسانها که از حقیقت دور افتاده و در بیابان جهل و نادانی خود غوطه ور گشته ایم. به طوری که امام صادق علیه السّلام می فرمایند: ((یتیم واقعی کسی است که ازامام زمانش جدا شده باشد))

مکیال المکارم جلد2صفحه257از تفسیرامام صفحه 114طبع قدیم

وشاید این بهترین تعبیر برای ما بیچارگان و مستضعفین آخرالزمان باشد ما یتیم شده ایم خودمان خواسته ایم که امام زمانمان غایب باشد اگر این طور نبود دست در دست هم می دادیم و زمینه را برای آمدن آن حضرت فراهم می کردیم. یادم می آید در مسجدی مدتی بود امام جماعت آن مسجد به مسجد نمی آمد عده ای از ریش سفیدها جمع شدند و گفتند برویم در خانه حاج آقا وببینیم نکند مشکلی پیش آمده نکند از ما رنجیده شده باشد همه با هم به در خانه امام جماعت مسجد رفتند وبعد متوجه شدند که ایشان به خاطر رفتاربعضی مردم که او را آزرده خاطر کرده بودند به مسجد نمی آمده است و با اینکه ایشان بسیار ناراحت بودند ولی وقتی این اظهار محبت مردم را دیدند ازهمان شب دوباره به مسجد آمده و اقامه نماز نمودند.

انصافا ما در چه خواب عمیقی فرو رفته ایم که اصلا جای خالی امام زمانمان را حس نمی کنیم حتی یک بار ازخود نمی پرسیم که چرا بایدامام زمان ما غایب باشد؟! مگر خدا امام زمان ما را برای غیبت خلق کرده است؟ اینکه اصلا پذیرفتنی نیست او امام و پیشوای ماست چه علتی دارد که رهبر امت دیده نشود؟!

آیا این به خاطر بی توجهی واعمال زشت ما انسانها نیست؟

آری این غفلت ماست که باعث آوارگی و ذلت ما شده است.

تصور کنید اگر یک شخصیت بزرگ و حکیم با معرفتی برای هدایت ما به مجلس ما بیاید و ما مشغول تعریف و خنده و شوخی باشیم و گاهی هم نیم نگاهی به آن شخص بزرگوار نموده و یا نهایتا سری تکان دهیم اما آنچنان غرق خنده و بازی و شوخی باشیم که اصلا به آن بزرگوارفرصت سخن گفتن ندهیم آیا شان آن شخص عالم هست که در مجلس ما باقی بماند. هر عاقلی اگر بخواهد برای چنین مردمی قضاوت کند می گوید سزاوار است که این بزرگوار از مجلس خارج شود و تا موقعی که این مردم شناخت خود را نسبت به آن شخصیت بزرگوار بالا نبرده و آمادگی پذیرش و معرفت او را پیدا نکرده اند دیگر به آن مجلس نیاید.

این دقیقا حال مصیبت وار ما انسانهاست خدای مهربان با عظمت تنها حجت باقی مانده خود را کهواسطه بین خالق و مخلوق است در میان ما مردمان فرستاده تا بلکه هدایت شویم و از گمراهی وبدبختی نجات پیدا کنیم اما ما آنچنان در غفلت و بی توجهی به سر می بریم و سرگرم کارهای دنیایی خودشده ایم که اصلا مجالی به آن حضرت نمی دهیم تا حقایق را برای ما بیان کند و ما را از کویر جهل ونادانی نجات دهد.بنابراین سزاوار است آن امام کل و آن نور مبین آن خورشید درخشان و آن حجت یگانه خدا بر روی کره زمین از دیده های خواب آلوده ما پنهان شود تا ما کمی به خود آییم و تشنه معارف و حکمتهای الهی گردیم.

این حیرانی و سرگردانی ما انسانهاست این یتیمی و آوارگی ماست و این نهایت فقر و بیچارگی ماست که حضور ظاهری وجه الله وسبب متصل بین زمین و آسمان محروم شده ایم.

اما آوارگی دوم آوارگی ظاهری امام زمان (ارواحنافداه)است. آن امام عزیزآن امام مهربان « کسی که تمام ائمه اطهار علیه السّلام خطاب به او گفته اند: ((پدر و مادرمان به فدایت یا بقیه الله))و آن وجود مقدسی که تمام انبیا و اولیا آرزوی نوکری اش را داشته اند اکنون آواره بیابانهاست. خود امام زمان (ارواحنا فداه)در این رابطه می فرمایند: ((پدرم امام حسن عسکری علیه السّلام از من پیمان گرفت که در اماکن دوردست و ناشناس منزل کنم تا خصوصیات زندگی ام برای دشمنان و گمراهان آشکار نگردد و فرمودند:فرزندم بدان که دلهای انسان های با اخلاص واهل طاعت پروردگار مانند پرنده هایی که به سرعت به لانه هایشان باز می گردند به سوی تو کشیده می شوند و مشتاق دیدار تو می گردند.))

کمال الدین صدوق جلد2ص 448

او آنچنان غریبانه زندگی می کند که امام علی علیه السّلام در رابطه با آن حضرت فرموده اند: ((صاحب هذا الامرالطرید الرشید الفرید الوحید))

کمال الدین جلد1صفحه303

یعنی ((حجت خدا و صاحب الامر امام زمان (ارواحنا فداه)که رهبر واقعی مردم است مورد بی مهری مردم واقع شده و مجبور می شود خانه و کاشانه را ترک کند وآوره و تنها روزگار را بگذراند.))

همچنین امام عصر عجلّ الله تعالی فرجه الشریف در روایتی پیرامون هجرت از شهر سامرا و آغاز زندگی مخفی و غریبانه خود می فرمایند: ((اللهم انک تعلم انها احب البقاع لولا الطرد))

بحارالانوار جلد52صفحه66

 خدایا تو می دانی که اگر مردم مارا طرد نمی کردند این سرزمین سامرا برای ما دوست داشتنی ترین مکان ها بود.

انصافا این چه ظلمی است که ما در حق امام زمان عزیز خود روا داشته ایم آوارگی تمام مردم یک طرفو آوارگی یوسف زهرا عجلّ الله تعالی فرجه الشریف یک طرف! به راستی چرا هم خود را آواره و حیران نموده ایم و هم بهترین مخلوق خدا را از خود رنجانده و دور نموده ایم به طوری که آن حضرتدر یکی از تشرفات در قبرستان وادی السلام نجف فرمودند: ((از موقعی که جدمان را در کربلا شهید کردند(ما عزاداریم و به خاطراین بی معرفتی ها) ما آواره بیابانها شده ایم.))

راهی به سوی نور صفحه186

مصیبت امروز!

آری! آن روز جد بزرگوارم امام زمان علیه السُلام(امام زمان وقت) را در کمال مظلومیت کشتند و دیگر یک روز خوش برای اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام باقی نگذاشتند و امروز هم ما با فراموشکاری خود موجب رنجش قلب نازنین و مبارک آن امام عزیز شده ایم. اگر آن روز سنگ بود و شمشیر وآتش امروز قتل است و دروغ و خیانت!

اگر آن روزگودال قتلگاه بود و خون سیدالشهدا علیه السّلام مصیبت امروز بازارربا خوارهاستمصیبت امروز شهوت پرستی شیطان سیرتان از خدا بی خبر استمصیبت امروز تهمت زدن و غیبت کردن انسانهای به ظاهر مسلمان است که به راحتی به دیگران و حتی اولیا خدا تهمت می زنند در مسیر حرکت به سوی خدای تعالی مانع ایجاد می کنند تزکیه نفس و خودسازی و کمالات روحی را انکار می کنند و هر کس در مسیر پاکی روحش قدم بردارد او را مسخره می کنند و یا به شکل دیگر او را منحرف می کنند.

گودال قتلگاه امروز قلم نویسندگان خود فروخته ای است که برای شیاطین می نویسند و هوای نفس خود را خدای خویش می دانند و هر چه دلشان بپسندد می نگارند افکار بشری دور از سرچشمه وحی را برمردم تحمیل می کنند و با فلسفه بافی ها صوفی گریها و مکتب های ساختگی خود مردم را از صراط مستقیم که همان پیروی محض از قرآن کریم و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام است گمراه نموده و به نوعی صد عن سبیل الله می کنند. اینها یا واقعا بی خبرند که بعید به نظر می رسد و یا کاملا در مقابل حق جبهه گرفته اند.اینها قطعا مصداق دشمنان دین و معاندین هستندکه از لحظه مرگ تا قیامت و پس از آن در عذاب مخلد هستند.دلیلش هم بسیار واضح است زیرا خدای تعالی در قرآن کریم می فرماید کسی که یک نفر را بکشد گویا تمام عالم را از بین برده است.

سوره مائده آیه 32 در میان باشد. همچنین در رابطه با ربا خوارو ربا دهنده فرموده است

ظاهر این آیه در رابطه با قتل بدن است حالا چه رسد که قتل و کشتار روح و فکر مردم:

((کسی که ربا می دهد اعلام جنگ با خدای تعالی کند))

سوره بقره آیه279

یعنی در حقیقت به جنگ خدا رفته است در ربا مگر چه اتفاقی می افتد که این همه مورد نهی خدای تعالی واقع شده معلوم است که در ربا مساله ضرر رسیدن مالی و اقتصادی به مردم است آن هم شاید زیاد دامنه وسیعی پیدانکند بلکه یک یا چند نفر خسارت ببینند وقتی یک خسارت مالی جنگ با خدا شمرده شود آیا خسارت روحی و فرهنگی که بزرگترین خسارتها می باشد جنگ با خدا نیست؟

کسانی که با افکار بشری خود و بدون تکیه کردن به وحی پروردگار و علم الهی به راحتی در میان مردم مسلمان نظریه پردازی می کنند آیا از خسارت جبران ناپذیر این حرکت خود نمی ترسند؟آیا نمی دانند با این کار خود راههای انحرافی در کنار صراط مستقیم دین ایجاد کرده و به عبارت واضح تر بدعتگزار محسوب می شوند؟چگونه می خواهند جوابگوی این ظلم و عناد خود باشند؟

این مصیبت امروز است مصیبت امروز ماهواره ها فسادهای اینترنتی و ارتباط جهانی تجاوز به حقوق دیگران سیاست های حکام جور و استعمارگران و ده ها وصدها ظلم و فساد رایج شده در جهان امروز است که با عث گمراهی مردم و مرگ روحی آنان می شود و ظهور امام زمان (ارواحنافداه)که ظهورخورشید علم و معرفت و دانایی است را به تاخیر می اندازد.

بنابر این باید توجه داشته باشیم اینکه فرمو ده اند: ((کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا))معنایش این است که هر روز عاشورا است و هر روز کربلاست یعنی ما هم هر روز باید خود را در کربلا و در عاشورا ببینیم یعنی هر روز باید راه خود را انتخاب کنیم یا به امام حسین علیه السّلام لبیک بگوییم و به مقصود آفرینش دست یابیم و یا در آتش جهل و نادانی خود بسوزیم و نابود گردیم.

هر روز میدان جنگ است جنگ میان انسان و شیطان انسان و هوای نفس و هر چه دور از انسانیت است!

وغیبت امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف ما نیز به همین دلیل است که هنوز عده ای با جدیت کامل پیدا نشده اند که هوای نفس خود را کنار بگذارند نفس خود را تزکیه کنند از رذائل اخلاقی و بیماریهای روحی پاک شوند و در میدان جنگ به ندای امام زمان خود لبیک گفته و با شیاطین بیعت نکنند همین ها باعث تاخیر ظهور آن حضرت شده و این آوارگی ها و سر گردانی ها را برایمان به دنبال داشته است. مائیم واین بیابان آشوب زده مائیم و میدان جنگ مائیم و یک راه ناتمام مائیم و صدای مظلومیت امام زمان ع که هر لحظه از ما طلب یاری می کند مائیم و درد دل یگانه مظلوم عالم حضرت صاحب الزمان (ارواحنا فداه)...

این کارها مرا رنج می دهد

امام عصر ارواحنا فداه در برخی تشرفاتاز فساد فحشا و ابتذال رایج در جامعه و بد حجابی زنان مسلمان شکوه نموده و فرموده بودند: ((این کارها مرا رنج می دهد و من از شما می خواهم که جلوی این کارها را بگیرید (و با جلو گیری از فسادها زمینه را برای ظهور فراهم آورید.)).

این مربوط به زمان ماست و امام زمان ماست که از ما شکوه می کند ما که خود را شیعه آن حضرت می دانیم و مملکت ما مملکت اسلامی است بلکه اکنون نقطه عطفی برای جهان اسلام است و اکنون تمام دنیا ایران را به عنوان یک پایگاه اصلی اسلامی می شناسند چرا باید باعث رنجش حضرت مهدی ارواحنا فداه گردیم؟!

اگر امام زمان زمان ارواحنا فداه در زمان رژیم ستم شاهی پهلوی دریکی از ملاقاتها فرموده بودند. ((دو چیز کمر مرا شکسته یکی بی حجابی خانم ها و دیگری وضعیت فرهنگی مدارس)). شاید زیاد باعث تاسف نبود. اما اکنون که خدا به ما این لطف را نموده است که ناممان به عنوان پرچمدار تشیع در جهان بلند شده است چرا باید امام و مولای خود را برنجانیم. آیا فرستادن دختر دانشجو از این شهر به یک شهر دیگر یا اختلاط دختر و پسر در دانشگاه ها و امثال آن مورد رضایت امام زمان علیه السلام است؟! در حالی که بسیاری از مراجع تقلید این اختلاط را در مدارس و دانشگاه ها جایز نمی دانند.

مسائل متفرقه مراجع از جمله توضیح المسائل مرحوم آیت الله سید محمد رضا گلپایگانی رح ص 493و رساله حضرت آیت لله صافی گلپایگانی (مدظله)ص592

مگر امام زمان ارواحنا فداه نفرمودند: ((ایران شیعه خانه ماست و ما از آن محافظت می کنیم))؟ پس چرا در عمل پیرو آن حضرت نیستیم؟مگر آن حضرت در طول چند سال اخیر لحظه به لحظه ما را یاری نکرده و از مکر و خدعه دشمنان حفظمان ننموده اند؟ آیا چگونگی پیروزی انقلاب را فراموش کرده ایم آیا پیروزی جنگ تحمیلی در مقابل رژیم بعث عراق را فراموش کرده ایم که همه ابر قدرتهای جهان در مقابل ما صف کشیده بودند و ما هیچ سلاح و نیروئی نداشتیم جز یاری و نظر لطف وعنایت

امام زمان(ارواحنافداه)؟

آیا معجزه الهی ودست یاری آن حضرت را در طوفان طبس که به شکست دشمنان منجر شد فراموش کرده ایم؟

آیا فراموش کرده ایم که هر چه داریم به لطف امام زمان بوده و اکنون نیز زیر سایه آن حضرت از حیله دشمنان اسلام در امانیم؟

آیا این مزد الطاف بی پایان فرزند رسول خداست؟

ایا این مزد شهیدان عاشق سراز تن جداست؟

به کجا می رویم و به دنبال چه می گردیم؟ چرا به این زودی همه چیز را فراموش کردیم؟جاداردکه مقام معظم رهبری(مدظله)بفرمایند: ((دانشمندان فسیل انسانهایی را که هزار سال و بیشتر در زیر خاک مانده به عنوان یک چیز گرانبها از زیر خاک بیرون می آورند و محافظت می کنند ما که چند سالی بیشتر از جنگ و از انقلابمان نگذشته پس چرا باید آرمانهای امام و شهدا را فراموش کنیم؟!))

به راستی این همه غفلت و فراموشی برای چیست؟...

شما را به خدا قسم بیائید اگر یار امام زمان نیستیم دست کم باعث ناراحتی و تاخیر ظهور آن حضرت نشویم...

باید که تشنه گردی از بهر دیدن ما مرحوم حاج محمدعلی فشندی تهرانی که مکرر به خدمت امام زمان ارواحنافداه رسیده اند در یکی از تشرفات خود که در مسجد جمکران به خدمت امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف رسیده اند نقل می کنند:

در حیاط مسجد مقدس جمکران مشغول دعا ومناجات و توسل به محضر حضرت بقیه الله روحی فداه بودم که ناگهان سیدی با عظمت را دیدم با خود گفتم این سید از راه رسیده و شاید تشنه باشد به طرف او رفتم و لیوان آبی که در دستم بود به ایشان دادم. وقتی لیوان را به ایشان دادم از او خواستم برای فرج امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف دعا بفرمایند.

ایشان پس از نوشیدن آب لیوان لیوان را به من پس داده و فرمودند: ((شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی خواهند اگر بخواهند دعا می کنند و فرج ما می رسد.))تا این را فرمودند من نگاه کردم دیدم آن حضرت نیستند و هر چه به اطراف نگاه کردم اثری از ایشان ندیدم که ناگاه متوجه شدم امام زمان ارواحنافداه را ملاقات نموده ام.

ملاقات با امام زمان در عصر حاضرص111

ای شیعیان ای دوستداران امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف ای علما ای منتظران ظهور و ای کسانی که خود را به آن حضرت نزدیکتر می دانید آیا این ندای مظلومیت امام زمان شما نیست که این طورمظلومانه قدر و منزلت و نیاز به وجود مقدس خود را به نیازمندی یک لیوان آب تشبیه نموده اند و بار دیگر به تمام دوستان خود پیغام داده اند که کلید فرج ما به حرکت شما و به دعای شماست پس اگر واقعا چنین است و به راستی اگر خودمان می توانیم از همه رنجها و عقب افتادگی های زمان تاریک غیبت خود را نجات دهیم پس چرا کاری نمی کنیم و چرا برای ظهور آن حضرت قدمی بر نمی داریم؟!!!

باید که تشنه گردی از بهر دیدن ما        ای مدعیبه پا خیزهنگامه قیام است

روزی با دل شکسته به امام زمان عزیزم عرض کردم:

تا به کی در فراق تو سوزم             چشم خود را به راه تو دوزم

بلافاصله این شعر به دلم الهام شدکه:

تا زمانی که دل زنده سازی            وز عطش بر من آکنده سازی

من شما را مواخذه می کنم

از یکی از شیفتگان امام عصر روحی فداه نقل شده که ایشان می فرمود: یک بار که توفیق پیدا کردم آقا امام زمان ارواحنافداه را ملاقات نمایم حضرت سرشان را روی شانه من گذاشتند وآن قدر گریه کردند که لباس من تر شد من هم همراه آن حضرت گریه می کردم و نزدیک بود از غصه جان از بدنم خارج شود. آن حضرت در حالی که گریه می نمودند و از دست دوستان بی تقوای خود اشک می ریختند. فرمودند:اینها به من اظهار  محبت می کنند ولی گناه هم می کنند!اظهار دوستی می کنند ولی غیبت هم می کنند تهمت هم می زنند و دیگران را به بدی وا می دارند اظهار دوستی با من می کنند ولی با خدا مخالفت می کنند! به خدا قسم اینها را مواخذه می کنم چون بدی از هر کس بد است اما از کسی که خودش را دوستما معرفی می کند خیلی بد تر است.اینجابود که فهمیدم امام زمانم چقدر مظلوماست.احسن الحدیث جلد1صفحه315

میان دشمنان آقا غریب است             چرا در دوستان کس فکر او نیست؟!

من همیشه با شما هستم

دوست عزیز و بزرگوارم جناب حجه الاسلام و المسلمین گنجی(حفظه الله)نقل می فرمود که یکی از اولیا خدا فرمودند:

من با توجه به این حقیقت که اباالفضل العباس الگوی وفاداری و خوار نمودن نفس و جوانمردی و ایثار است به ساحت مقدس امام زمان ارواحنا فداه متوسل شدم و از ایشان تقاضا نمودم همانگونه که حضرت عباس علیه السّلام در کنار امام زمانش بودند من هم همیشه در کنار شما باشم.

در عالم مکاشفه دیدم حضرت ولی عصرعجلّ الله تعالی فرجه الشریف در مکانی مثل وسط دنیا ایستاده اند و بر تمام عالم و حالات همه مردم احاطه و تسلط کامل دارند به هماه سادگی که انسان به انگشتری که در دست دارد احاطه کامل دارد.

در آن حال معنای قطب عالم امکان برایم روشن شد ایشان بر تمام عالم و اعمالشان نظاره داشتند ومن خودم را در کنار آن حضرت دیدم که ایستاده ام دست به دامان ایشان شدم و خواهش کردم که همیشه در کنارشان باشم و به هیچ عنوان از من جدا نشوند. حضرت در مقابل این تقاضای من فرمودند:من همیشه در این مکان (مرکز فرماندهی عالم)ایستاده ام این شماها هستید که با انجام هرعملی که ما ازشما نمی پسندیم یک قدم از ما دور می شوید.

شبیه این عبارت در توقیع شیخ مفید کلمه الامام المهدی ص145

بعد از فرمایش آن حضرت من نگاهی به اطراف آن مکان کردم دیدم مردم دنیا هر کدام سرشان به کار خودشان گرم است فردی را دیدم که پشت به حضرت مشغول خاکبازی بود دیگری به صورتی دیگر سرگرم کار خودش بود و همین طور یک یک افراد هر کدام به طریقی آنچنان سرگرم بودند که اصلا متوجه حضور آن حضرت در آنجا نبودند. انگار نه انگار که قلب عالم امکان آنجا هستند و به آنها نگاه می کنند!

از حالت مکاشفه به خود آمدم یقین کردم که امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف از ما دور نیست و از اعمال ما غافل نمی شود در واقع باید گفت ایشان از ما غایب نیستند بلکه ما از ایشان دوریم و در غفلت به سر می بریم...

خدایا مرا به که وا می گذاری؟

یکی از اولیا خدا می فرمودند:در ماه ذی الحجه الحرام سال 1414هجری قمری که برای مراسم حج به مکه مشرف شده بودم در هنگام طواف بیت الله الحرام به ناگاه و

به طور اتفاقی متوجه شدم پشت سر حضرت بقیه الله (ارواحنالتراب مقدمه الفدا)قرار گرفته ام وشنیدم که آن حضرت این جمله را که حاکی از مظلومیت و اضطرار بود با خدای خود مناجات نموده و می فرمودند:

الهی وربی من لی غیرک اسئله کشف ضری والنظر فی امری

ای خدای من ای محبوبم وای پرورش دهنده ام! من چه کسی را دارم که از او بخواهم غربت و مشکلم بر طرف شود و چه کسی را دارم که امر ظهورم را اصلاح فرماید؟ آری این امام زمان مهربان ماست که غربت ما را غربت خود می داند و شب و روز در انتظار آن است که ما را از تاریکی به نور بکشاند و اوست که همه ساله معمولا در روز عرفه می فرماید:

((الهی الی من تکلنی الی قریب فیقطعنی ام الی بعید فیتجهمنی ام الی المستضعفین لی و انت ربی و ملیک امری اشکو الیک غربتی و بعد داری...))

مفاتیح دعای عرفه صفخه 535

خدایا مرا به که وا می گذاری به نزدیکان(وشیعیانم)که از من جدا شده ودر غفلت اند یا به بیگانگان که با من با خشونت و نفرت مقابله کنند یا به مستضعفین در حالی که تو پروردکار و مالک امر من هستی.

خدایا به تو از غربت و آوارگی ام شکایت می کنم.

در اوج مظلومیت

یکی از مراجع تقلید و علمای ربانی می فرمود: امام عصر ع در یکی از تشرفات فرموده بودند: ((اگر شما به اندازه ای که برای پیدا کردن گمشده خود جستجو می کنید به دنبال من می گشتید مرا می یافتید!))

ندای صاحب الزمان ع به نقل از راهی به سوی نور ص179

انصافا هر شیعه ای که محبت امام زمانش در دلش جای گرفته اگر این کلام را بشنود و از ناراحتی جان دهد جا دارد.

مظلومیت به کجا رسیده و غریبی تا چه حد پیش رفته که بهترین مخلوق خدا و جانشین خدا در روی کره زمین و بلکه پیشوای تمام عالم امکان با این مثال بخواهند مظلومیت خود را به مردم نشان دهند و بگویند که حد اقل این اندازه به فکر ما باشید. به راستی ما که دم از امام زمان ع می زنیم و خود را شیعه آن حضرت می دانیم چقدر به یاد حضرت هستیم و تا به حال چه کاری برای آن حضرت کرده ایم؟

اصلا آیا تا به حال به دنبال امام زمانمان گشته ایم؟ آیا سراغی از آن حضرت گرفته ایم؟!...خدا رحمت کند مرحوم سید بن طاووس را که در این رابطه فرموده اند: ((مکرر دیده ام که مردم اگر پولی یااسبی یا چیزی گم کنند تمام وجودشان متوجه آن چیز می شود و برای پیدا کردنش تا آنجا که می توانند تلاش می کنند اما برای تاخیر ظهور امام زمان عجلّ الله تعالی فرجه الشریف و عقب افتادن اصلاح اسلام و ایمان و مسلمین و قطع ریشه کفار و ظالمین کاری نمی کنند و دنبال امام زمانشان نمی گردند...))

امام زمان و سید بن طاووس رح صفحه 117

 

جستجو
عضویت
اوقات شرعی

اوقات شرعی به افق کرمان

اذان صبح 04:11:12
طلوع خورشید 05:29:44
اذان ظهر 11:30:07
غروب خورشید 17:30:04
اذان مغرب 17:45:52
نظر سنجی
نظر شما در مورد وب سایت مهدی الامم چیست ؟