وب سایت فرهنگی مذهبی مهدی الامم

توقیع حضرت بقیه الله برای جمعی از شیعیان

توقیع حضرت بقیه الله برای جمعی از شیعیان
زمان انتشار :
سه شنبه 14 آذر 1391 | 17:40
میان جمعی از شیعیان درمورد نقش ائمه دربارۀ خلقت موجودات اختلافی پدید آمد که خلاصه ماجرا بدین شرح است:

 برخی از آنان می گفتند ائمه خلق می کنند و روزی می دهند. عدۀ دیگری معتقد بودند


که غیر از ذات باری تعالی، محال است کس دیگری بتواند موجودی را خلق کند. گروه دیگری را عقیده این بود

 

که خداوند متعال به ائمه قدرت می دهد تا خلق کنند و روزی بدهند. دامنه اختلاف بالا گرفت و بالاخره پیشنهاد شد

 

به جناب محمد عثمان نایب خاص حضرت بقیه الله مراجعه کنند و توسط ایشان عریضه ای

 

به پیشگاه مقدس امام زمان عجلّ الله تعالی الفرج الشریف تقدیم دارند پاسخ رسید که:


«خداوند متعال آفریننده تمامی مخلوقات و روزی دهنده همه آنهاست او جسم نیست و مثل و مانند ندارد


و شنوا و داناست. اما ائمه معصومین علیهم السّلام سوال و درخواست می کنند و خداوند موجودات را خلق می کند


و از ذات مقدس او تقاضا می کنند و او به خاطر احترام و مقامات عالیه آنان اجابت فرموده، روزی می دهد»


آری این است نقش ائمه هدی در عالم خلقت.


توقیع مبارک حضرت ولی عصر به افتخار محمدبن علی بن هلال کرخی


از جمله توقیعاتی که از طرف مقام مقدس حضرت ولی عصر صلّی عجّل الله تعالی فرجه الشّریف در


ردّ غَلات شیعه و در پاسخ عریضه محمد بن علی بن هلال کرخی شریف صدور یافته،


این توقیع است که ترجمه آن ذیلاً به نظر خوانندگان گرامی می رسد:


ای محمد بن علی! خداوندمتعال بالاتر از آن است که به وصف آمده و او را حمد و ثنا گویند.


 ما خاندان رسالت شریک در علم خداوند و قدرت او نیستیم، بلکه غیب و علم به آن مختص


ذات پاک اوست، چنان که در قرآن مجیدش فرموده است:


«ای حبیبم! بگو غیب در آسمان ها و زمین مختص ذات پاک خداوند است»


من و همه آباء و اجداد گرامی ام از اولین – آدم و نوح، ابراهیم و موسی و دیگر پیامبران الهی


– و از آخرین – محمد وعلی و دیگر بزرگواران از ائمه معصومین سلام الله علیهم تا امروز که نوبت امامت


به من رسیده است، همگی بندگان خدا هستیم و خداوند بزرگ در قرآنش فرموده است:


 «کسی که از ذکر و یاد من اعراض کند (روی برگرداند) معیشت او ضنک و سخت بوده، در قیامت نابینا محشور خواهد شد.


او می گوید: خداوندا! چرامرا نابینا محشور کردی در حالی که من بینا


بودم؟ خداوند می فرماید: تو آیات ما را تکذیب نمودی ما نیز تو را به دست فراموشی سپردیم»


ای محمد بن علی! نادانان شیعه و نابخردان آدمها موجبات آزار واذیت ما خاندان وحی را فراهم می کنند


و افرادی که دین شان برای آنها به اندازه یک بال مگس ارزش ندارد، باعث ناراحتی ما هستند.


من خداوند بزرگ را که خدایی جز او نیست به شهادت می گیرم و البته او برای شهادت کافی است


و همچنین حبیبش محمد و ملائکه و پیامبران او و نیز تو و

 

هرکس را که فرمان من به او برسد گواه می گیرم که از افرادی که می گویند علم غیب نزد ماست


و ما در آفرینش موجودات شریک هستیم و ما را از محلی که خداوند برای ما قرارداده


و راضی است بالاتر می برند، بیزاریم.


همچنین از کسانی که از آنچه برای تو بیان کردم (بندگی خداوند) و از آنچه در ابتدای نامه ام بدان اشاره کردم


گامی فراتر بروند، بیزارم و اینان البته گرفتار سخط وعذاب الهی خواهند بود و من تو را گواه می گیرم


که هر کس که ما را از او بیزاری جوییم، خداوند و ملائکه و فرستادگانش و اولیای الهی


نیز از او بیزار خواهند بود.


ای محمد بن علی! این توقیع را به عنوان امانت به گردن تو، هر که نامه من به او برسد قرار دادم


و مکلف هستید که محتوای این فرمان را به همه دوستان و شیعیان من برسانید. شاید خداوند


متعال به آنها توفیق عنایت فرماید ودر سایه بهره برداری از کلمات من، به سوی دین حق برگردند


واز آنچه نمی دانند، دست بردارند. پس هر کس از شیعیان و دوستان ما از مضمون فرمان من در این توقیع آگاهی یافت


و به آنچه در این فرمان بیان شده است عمل نکرد سزاوار لعنت خداوند و ملائکه و فرستادگان و اولیای او خواهند بود.


*خواننده گرامی! آنچه از خلاصه این فرمان به دست می آید و باید به آن توجه داشت و عمل کرد، دو اصل است:


1. اینکه همه انبیاء و ائمه و اولیاء بنده خدا هستند تمام قدرت های مادی و معنوی آنها


(ولایت تکوینی و تشریعی) از آن خداوند است.


2. همه دوستان خاندان رسالت، بندگی خداوند را بر هر چیزی باید مقدم دارند.


شما ما را فراموش کرده اید


یکی از اولیاء خدا می فرمودند: در ایام جوانی که خیلی مشتاق دیدار امام عصر بودم یک روز خطاب


به آن حضرت عرض کردم: آقا جان! ما اگر از نظر سیدی هم باشد رحم شما هستیم من در


فراق شما سوختم پس چرا با ما صله رحم نمی کنید وبه ما سری نمی زنید؟


همان شب خدا توفیق عنایت فرمود و من آقا و صاحبم حضرت صاحب الزمان عجّل الله تعالی فرجه الشّریف را ملاقات نمودم


در حالی که آن حضرت به من فرمودند:


 «ما هیچ گاه شما را فراموش نکرده ایم، شما که هر چه خواسته اید ما به شما داده ایم، شما نباید ما را فراموش کنید».


آنها همواره به یاد ما بوده و هستند و آن خواهان رهایی ما از تمام ناراحتی ها و گرفتاری ها هستند


اما این ما هستیم که پدر مهربان خود را فراموش کرده و قطع رحم نموده ایم و فراموش


کرده ایم که آن حضرت همواره به ما محبت نموده و هیچ گاه ما را فراموش ننموده اند


واین سیره همه امامان معصوم  علیه السّلام است.

 

چه کسانی امام زمان را اذیت می کنند؟


حضرت صاحب الزمان عج فرمودند:


«همانا جهال و نادانان از شیعه و کسانی که بال مگس (که همان ظواهر دنیا وهواهای نفسانی است)


برای آنها ارزشش از آن دینی که دارند بیشتر است، ما را اذیت می کنند».


حضرت بقیه الله با حالت خاصی که گویای مظلومیت و سوز دل آن حضرت بود به یکی از طلاب فرمودند:


«چرا به مردم نمی گویی امام زمانم مظلوم است، برو بگو مردم مرا فراموش کرده اند،


بگو امام زمانم غریب است، مردم به یاد من نیستند! ».


 همچنین در جای دیگر فرموده بودند:


 «برای فرجم دعا کنید که اگر دعا کنید به اندازه چشم بر هم زدنی فرج من خواهد رسید».

 

اهمیت دعای فرج


فضل بن ابی قره از امام صادق  علیه السّلام نقل می کند که آن حضرت فرمودند:


«...هنگامی که عذاب بر بنی اسرائیل طول کشید و قرار بود این عذاب چهار صد سال ادامه داشته باشد


فقط چهل روز با حالت اضطرار در درگاه خدا ضجه و گریه کردند. در اینجا خدای تعالی به موسی و هارون وحی فرستاد


که آنان را از فرعون رهایی می بخشد و صد و هفتاد سال از کل مدت چهارصد سال را کم کرد.


شما شیعیان هم همینطور هستید که اگر این کار را بکنید (یعنی در درگاه الهی ضجه و ناله ودعا کنید)


حتماً خدا فرج ما را می رساند، اما اگر این کار را نکنید، غیبت حضرت بقیه الله تا آخرین زمان ممکن به طول می انجامد».

 


مردم به فکر من نیستند


یکی از علما وارسته و برجسته نجف به کربلای معلی مشرف شد هنگامی که به حرم مطهر امام حسین


علیه السّلام مشرف شده بود توفیق پیدا کرد و خدمات امام زمان رسید و آن حضرت را ملاقات نمود.


امام زمان به ایشان فرمودند:


«ببین حتی این جا که دعا مستجاب است مردم به فکر من نیستند و برای فرجم دعا نمی کنند»


ایشان می گوید: دراین هنگام امام عصر با یک تصرف ولایتی برای من حالتی پیش آورد که تمام خواسته های


قلبی مردم را متوجه شده و می شنیدم و به وضوح می دیدم که مردم برای خودشان


دعا می کنند و کسی برای ظهور امام زمان دعا نمی کند. حضرت به من فرمودند:


«شنیدی؟ حتی یک نفر از این زائرین نگفت خدایا فرج حضرت مهدی را برسان».

 

من در تقیه هستم


یکی از کسانی که سالها در فراق امام زمان اشک می ریخت و گریه می کرد و حتی برای ملاقات آن حضرت بارها


به سفر خانه خدا رفته بود، علی بن مهزیار اهوازی است. ایشان پس از چندین سال انتظار بالاخره توفیق زیارت


جمال یوسف زهرا سلام الله علیها را پیدا کرد که جریانش مفصل است.


اما آنچه که من میخواهم به عنوان درد دل امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشّریف از این جریان نقل کنم


سخنی از امام عصر خطاب به علی بن مهزیار است. وقتی علی بن مهزیار ازآن حضرت سوال کرد:


«آقا شما چرا از ما دور هستید و چرا ظهورتان به طول انجامیده است؟»


آن حضرت فرمودند:


«پسر مهزیار، پدرم ابو محمد علیه السّلام از من پیمان گرفت که مجاور قومی نباشم که خداوند بر آنها غضب کرده


و در دنیا و آخرت مورد نفرت و مستحق عذاب دردناک هستند و به من امر


فرموده جز در کوهها و بیابانها نمانم به خدا قسم مولای شما امام حسن عسکری  علیه السّلام خود رسم تقیه پیش گرفت


و مرا نیز در دوران غیبت به آن امر فرمود که اکنون من در تقیه به سرمی برم


تا روزی که خداوند به من اجازه دهد و قیام کنم.»


کمال الدین صدوق جلد 2 ص 448


منظور حضرت از کسانی که خداوند بر آنها غضب کرده و در دنیا و آخرت آنها را مورد نفرت و عذاب قرار داده،


دشمنان آن حضرت هستند که اگر بتوانند امام زمان را نیز مثل اجداد طاهرینش به شهادت می رسانند.


این سخن حضرت در واقع کنایه ای است به شیعیانشان، با این سخن می خواهند به شیعیان خود بفهمانند


که اگر شیعیان همه با هم یکی شده و خالصانه به سوی ما حرکت کنند و ما را یاری نمایند ما حتماً ظهور می کنیم،


زیرا اگر شیعیان ما با دشمنان ما نمی توانند بر ما غلبه کنند، آنگاه ما با یاری آنها به اهداف خود دست یافته


و دین خدا را در تمام جهان تثبیت می نماییم.

 

اعمال بد شما حجاب است


علی بن مهزیار اهوازی می گوید: وقتی که در مسجد الحرام فرستادۀ حضرت بقیه الله را زیارت کردم


از جمله از من پرسید که دنبال چه هستی؟ عرض کردم: دنبال امامی که از اهل عالم محجوب و پوشیده است. فرمود:


ایشان از شما محجوب نیست بلکه پرده اعمال بد شماست که او را پوشانده است.


میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست           ***   تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

 


از من سخن بگوئید


یکی از اعمالی که خیلی در جلب نظر مبارک امام عصر موثر می باشد معرفی آن حضرت به جامعه و بیرون آوردن


نام و یاد مبارکشان از غربت و فراموشی است، لذا این کار برای کسی که بخواهد نزد امام زمان محبوب شود


یکی از بهترین راههای نزدیک شدن به آن حضرت است در این رابطه جریانی هست که علاوه بر اینکه از شبکه


سراسری سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد در برخی از کتب نیز نقل شده است که یکی از اساتید دانشگاه تعریف می نمودند:


 خانم مهدیه یکی از دانشجویانی بود که در کلاسهای مذهبی ما حضور می یافت و خیلی شیفته امام زمان بود


و در فراق ایشان زیاد گریه می کرد. یک روز گفته که هیچ آرزویی جز زیارت و ملاقات با امام زمان ندارد


و از این فراق شکایت می کرد.


من به ایشان گفتم مشکل شما این است که نسبت به اجتماعی و اطرافیانت بی تفاوت هستی، ایشان با تعجب پرسید چطور؟


از ایشان پرسیدم، چند نفر خانم در کلاس دانشگاه همراه شما درس می خوانند و آنها از لحاظ اخلاقی چگونه اند.


گفت پانزده نفر در کلاس هستیم و جز من و شخصی دیگر بقیه دوستانم در حال و هوای


غفلت و گناه و دوری از خدا به سر می برند.


من گفتم: اگر شما بتوانی با اخلاق نیکو و از راه محبت، آنها را با امام زمان آشنا کنی و معنی لذت ترک گناه


و لذت دوستی با امام زمان را به آنها بفهمانی، باعث قرب و نزدیکی بیشتر تو به حضرت بقیه الله خواهد شد.


چون رسالت حضرت هم هدایت مردم به سوی خدا است. بنابراین اگر این کار را انجام دهی در واقع مسیر کار تو


با رسالت آن حضرت یکی می شود و در این زمینه با آن وجود مقدس سنخیتی پیدا خواهی کرد. ایشان قبول کردند و رفتند.


حدود یکسال از این ماجرا گذشته بود یک روز دانشجویی که جدیداً وارد شهرمان شده و خیلی آدم با صفایی هم بود


با من تماس گرفت و در حالی که گریه می کرد گفت: آیا شما شاگردی به نام مهدیه دارید؟ وقتی قضیه را پرسیدم


ایشان گفت دیشب در عالم خواب دیدم سر کلاس شما هستم


و جوانان زیادی هم بودند در همین حال حضرت بقیه الله به مجلس تشریف آوردند و فرمودند:


«من از مهدیه خیلی راضی هستم به دلیل سه خصوصیتی که دارد.


اول: او بیشتر برای دیگران دعا می کند تا برای خودش و مشکلات دیگران در درجه اول اهمیت برای اوست.


دوم: این که در هر مجلسی که وارد می شود ما را از غربت بیرون می آورد


و در میان دیگران از ما یادی می کند و مانع آلوده شدن آن جمع به گناه وغیبت می شود.


سوم: همیشه در تنهایی اش به یاد ما است و برای ما دعا میکند.»


و بعد حضرت رفتند و به ایشان ابراز لطف کردند و مهدیه هم گریه شوق می کرد.


بعداً که با مهدیه گفتگویی داشتم متوجه پیشرفت های معنوی ایشان شدم ودانستم


که ایشان نیز توفیق زیارت جمال مقدم امام زمان را پیدا کرده است.


مجموعه خورشید جمکران ص 30

 


گناهان شما مانع ظهور من است


یکی از دوستان صدیق و متدیّن در یکی از شبهای نیمه شعبان در حالی که به خاطر دیدن


گناهان علنی و اعمال خلاف شرع عده ای از مردم بسیار ناراحت شده و قلبش شکسته بود


در همان حال تشرفی برایش حاصل شده بودکه حضرت صاحب الزمان در آن شب به ایشان فرموده بودند:


«امشب قرار بود در باز شود (و ظهور ما انجام شود) امّا اعمال ناپسند و گناهان این مردم غافل نگذاشت


(و باعث عقب افتادن ظهور ما شد)»


شیعیان امام زمان باید به این نکته کاملا توجه داشته باشند که هر چه ما اوضاع اجتماعی خود


را نابسامان کنیم و به گناه و معصیت آلوده نمائیم در حقیقت باعث تخریب فضای سالم برای پذیرش امام زمان می شویم،


امام زمان هر لحظه منتظر هستند تا شیعیان کمی به خود بیایند و در میان تمام انسانهای کره زمین،


حداقل آنها به پاکی و معنویت رو بیاورند تا مایۀ امیدی برای آن حضرت باشند و در زمان ظهور بتواند


او را در جهانی کردن دین خدا یاری نمایند. در مقابل اگر شیعیان خود را به گناه و معصیت آلوده نموده


و در غفلت و بی توجهی به سر ببرند در حقیقت باعث تأخیر  ظهور آن حضرت شده و گناه بزرگی را مرتکب شده اند،


لذا گناه شیعیان جرمی سنگین است و علاوه بر اینکه معصیت است خیانت نیز می باشد


یعنی خیانت به تمام انبیاء و اولیاء، خیانت به تمام انسانهای زمین، حتی خیانت به طبیعت و تمام موجودات زنده،


مخصوصاً کسانی که صد عن سبیل الله می کنند و مردم را از صراط مستقیم باز می دارند


یا آنها را دلسرد و مأیوس می نمایند عذاب سختی گریبان گیرشان خواهد شد.


بنابراین ما باید با جدّیت کامل از گناه و اشتباه پرهیز کنیم و قلب مولای خود را از خود نرنجانیم.


مخصوصاً مراقب باشیم با سخن یا کار خود، مانع پیشروی دیگران در معنویات و پیشرفت روحی    

 

و اخلاقی آنها نشویم، هیچ کس را در مسیر حرکت به سوی خدا و اهل بیت مأیوس نکنیم،


مانع اجرا شدن احکام خدا در میان مردم نشویم، اولیاء خدا و زمینه سازان ظهور حضرت را مسخره نکنیم



و خلاصه این که با کارهای ناپسند و ناشایسته خود باعث تأخیر  ظهور امام زمان و


خیانت به مخلوقات خدا نگردیم.

 

حضرت ولی عصر در یکی از تشرفات پس از شکوه و گلایه از وضعیت حجاب و فرهنگ با مظلومیت تمام فرمودند:


«دل مادرم زهرا از پهلویش شکسته تر است»

 

و بعد از این کلام، آن حضرت گریه کردند.


در اینجا امام زمان فرمودند «دل مادرم از پهلویش شکسته تر است» ودر جای دیگر


حضرت زهرا خطاب به علامه میر جهانی که از آن حضرت پرسیده بود احوال شما چطور است، فرموده


بودند:


دلی شکسته تر از من در آن زمانه نبود                   در این زمان دل فرزند من شکسته تر است


این شعر فارسی را حضرت زهرا در مظلومیت خود و فرزندش حضرت مهدی خوانده و از طریق مرحوم علامه محمد حسین


میرجهانی طباطبایی به ما رسانده اند تا شاید ما تکانی بخوریم و از خواب غفلت بیدار شویم. به طوری که مراقب باشیم


تا عمل ناشایستی از ما سر نزند و به وضعیت حجاب زنان در جامعه و اوضاع فرهنگی کشور


مخصوصاً در مدارس و دانشگاهها با جدّیت کامل رسیدگی نمائیم.

 

در اوج مظلومیت


یکی از مراجع تقلید و علمای ربّانی می فرمود: امام عصر در یکی از تشرفات فرموده بودند:


«اگر شما به اندازه ای که برای پیدا کردن گمشده خود جستجو می کنید به دنبال من می گشتید مرا می یافتید!»


انصافاً هر شیعه ای که محبت امام زمانش در دلش جای رفته اگر این کلام را بشنود و از ناراحتی جان دهد، جا دارد.


مظلومیت به کجا رسیده و غریبی تا چه حد پیش رفته که بهترین مخلوق خدا و جانشین خدا در روی کره زمین


و بلکه پیشوای تمام عالم امکان با این مثال بخواهند مظلومیت خود را به مردم


نشان دهند و بگویند که حداقل این اندازه به فکر ما باشید. به راستی ما که دم از امام زمان می زنیم


و خود را شیعه آن حضرت می دانیم چقدر به یاد حضرت هستیم و تا به حال چه کاری برای


آن حضرت کرده ایم؟


اصلاً آیا تا به حال به دنبال امام زمانمان گشته ایم؟ آیا سراغی از آن حضرت گرفته ایم!


خدا رحمت کند مرحوم سد بن طاووس را که در این رابطه فرموده اند:


 «مکرّر دیده ام که مردم اگر پولی یا اسبی یا چیزی گم کنند تمام وجودشان متوجه آن چیز می شود


و برای پیدا کردنش تا آنجا که می توانند تلاش می کنند،


اما برای تأخیر  ظهور امام زمان و عقب افتادن اصلاح اسلام و ایمان و مسلمین و


قطع ریشه کفار و ظالمین کاری نمی کنند ودنبال امام زمانشان نمی گردند...»


تهمت هایی که به امام زمان می زنند


یکی دیگر از دردها و مصیبت های امام زمان حرفهای نادرست و غلطی است


که دشمنان با دوستان نادان آن حضرت به آن بزگوار نسبت می دهند


و ایشان را از خود می رنجانند و باعث تأخیر  ظهور آن حضرت می گردند.


به عنوان مثال برخی می گویند: آن حضرت حالا حالاها ظهور نمی کند!


برخی می گویند: اگر ظهور کند گردن همه را می زند!


برخی می گویند: دعا کن که آقا نیاید که اگر بیاید اول گردن من و تو را می زند!


عده ای می گویند: وقتی بیاید خون رکاب اسبش را می گیرد


و هفتاد آسیاب از خون مردم به گردش در می آید!


عده ای می گویند: غیبت امام زمان تقدیر خداوند است،


خدا خواسته که آن حضرت غایب باشد و هر موقع هم خودش بخواهد


به او امر می کند که ظهور کند، پس دعای ما برای ظهور آن حضرت فایده ای ندارد!


برخی می گویند: او هنوز متولد نشده و در آینده به دنیا می آید!


برخی دیگر می گویند: او ظهور کرده و از دنیا رفته است!


عده ای هم که اصلاً توجهی به آن حضرت ندارند و


عده ای هم که اصلاً به اصل وجود آن حضرت مشکوک هستند!


و اما تأسف ما به خاطر این است که این حرفها را کفار و دشمنان اسلام نگفته اند،


بلکه اینها بیشتر سخنان و نظریات غلط برخی از مسلمانان است


که بدون هیچ دلیل و مدرکی به زبان جاری میکنند و


باعث ناراحتی آن حضرت می شوند. امام زمانی را که همچون سایر ائمه اطهار


بعد از خدا مهربانترین مهربانان است، به صفت خونریزی، قتل و خشونت بی حدّ و حساب متهم می کنند.


هنوز امام زمانی را که تمام ادیان و فرقه ها در اصل وجودش شکی ندارند را باور نکرده اند،


امام زمانی را که صدها و بلکه هزاران نفر در طول غیبت کبری،


آن حضرت را در بیداری مکرّر ملاقات کرده اند، همچون افسانه پیشینیان می پندارند


و به او تهمت می زنند که در زمان غیبت نمی توان آن حضرت را ملاقات کرد!


این درد نیز یکی از دردهای بزرگ و بلکه از بزرگترین دردهای حضرت بقیه الله است


که آن حضرت را آزار می دهد وکار را به جایی می رساند که آن حضرت می فرمایند:

 

«من مظلوم ترین فرد عالم هستم! »


صاحب کتاب راهی به سوی نور در رابطه با این درد هنگفت


قضیه ای را از یکی از دوستان خوب امام زمان نقل کرده که ایشان فرمود:


روزی با یکی از افراد که به صورت ظاهر چهره مقدس مابانه داشت دربارۀ ظهور امام زمان صحبت می گردیم،


از جمله من به ایشان می گفتم ما باید مردم را به یاد امام زمان بیندازیم و برای فرج آن حضرت دعا کنیم.


او دست خود را روی گلویش نهاد و گفت: دعا کنیم که امام زمان بیاید و سر ما را بزند؟ (اعوذ بالله)


من خیلی دلم شکست و بغض گلویم را گرفت و با حال گریه به منزل رفتم


و در مظلومیت امام زمان اشک زیادی ریختم و حتی غذا هم نتوانستم بخورم.


تا آنکه در عالم مکاشفه حضرت ولی عصر را در حالی که محزون بودند دیدم،


درهمان حال آن حضرت سه مرتبه (درباره همان جمله که آن شخص گفته بود) فرمودند:


«تهمتم می زنند، تهمتم می زنند، تهمتم می زنند! »


این چه بی معرفتی است که به امام زمان عزیزمان هم تهمت بزنیم؟


مگر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در حدیث معتبر و شریف لوح


از خدای تعالی نقل نفرموده که خدای حکیم لقب «رحمة للعالمین» را به امام عصر داده است؟


مگر «رحمة للعالمین» به معنای مهربانی برای تمام عالمیان نیست؟ این چه خرافات و چه حرف زشتی است


که ما به امام معصوم خود نسبت می دهیم؟ اگر ما پیرو اهل بیت عصمت و طهارتیم نباید حرفی را که آنها نمی پسندند


به زبان جاری کنیم بلکه باید اگر چیزی را یقین داریم که آنها فرموده اند بیان کنیم


و چیزی را که شک داریم و با سیرۀ آن بزرگواران سازگاری ندارد مطرح نکنیم.

جستجو
عضویت
اوقات شرعی

اوقات شرعی به افق کرمان

اذان صبح 04:36:57
طلوع خورشید 06:03:32
اذان ظهر 12:44:50
غروب خورشید 19:25:45
اذان مغرب 19:42:35
نظر سنجی
نظر شما در مورد وب سایت مهدی الامم چیست ؟