وب سایت فرهنگی مذهبی مهدی الامم

» سیماى حضرت فاطمه سلام الله علیها در روز قیامت «

» سیماى حضرت فاطمه سلام الله علیها در روز قیامت «
زمان انتشار :
سه شنبه 10 بهمن 1396 | 19:12
چهره مقدس و ملكـوتى فاطمه زهرا علیها السلام در تاریخ اسلام آنقدر تابناك و روشـن است كه چنـدان به تحقیق و بـررسـى نیاز نـدارد، اما با تـوجه به ایام شهادت آن بزرگوار شایسته است

» سیماى حضرت فاطمه سلام الله علیها در روز قیامت «

بسم الله الرحمن الرحیم

چهره مقدس و ملكـوتى فاطمه زهرا علیها السلام در تاریخ اسلام آنقدر تابناك و روشـن است كه چنـدان به تحقیق و بـررسـى نیاز نـدارد، اما با تـوجه به ایام شهادت آن بزرگوار شایسته است اندكى درباره فضایل حضـرتـش گفتگـوكنیـم. بـرایـن اسـاس، به سـراغ روایات نـورانـى معصـومان علیهم السلام مـى رویـم تا بـامقام و جایگاه آن حضـرت در قیامت آشنا شویم.

كیفیت برانگیخته شدن:

برانگیخته شـدن و رستاخیز از لحظات بسیار سخت و وحشتناك آینـده بشر است، زمانى كه معصـومین علیهم السلام همـواره بدان مى اندیشند و گاه از خوف آن بیهوش مى شدند. فاطمه صلوات الله علیها نیز چنیـن بود و بیشتر به آن زمان مـى اندیشید.

فكر زنده شدن، عریان بـودن انسانها در قیامت، عرضه شـدن به محضـر عدل الهى و. . . او را در انـدوه فـرو مـى بـرد. امیـرمـومنـان علـى علیه السلام مـى فـرمـایند:

 روزى پیامبرخـدا صلی الله علیه و آله بـر فاطمه سلام الله علیها وارد شـد و او را انـدوهناك یـافت. فـرمـود: دختـرم! چـرا انـدوهگینى؟

فاطمه علیها السلام پاسخ داد: پدرجان! یاد قیامت و برهنه محشـور شدن مردم در آن روز، رنجم مى دهد.

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمـود: آرى دخترم! آن روز، روز بزرگـى است. اما جبرئیل از سوى خداوند برایم خبر آورد مـن اولین كسى هستم كه برانگیخته مى شـوم. سپس ابراهیـم و آنگاه همسرت على بـن ابى طالب (علیه السلام). پـس از آن، خـداونـد جبـرئیل را همـراه هفتاد هزار فـرشته به سـوى تـو مى فرستد. وى هفت گنبد از نـور بر فراز آرامگاهت برقرار مى سازد.

آنگـاه اسـرافیل لبـاسهاى بهشتـى بـرایت مـى آورد و تـو آنها را مـى پـوشـى. فـرشته دیگرى به نام زوقائیل مركبـى از نـور بـرایت مى آورد كه مهارش از مروارید درخشان و جهازش از طلاست. تـو بر آن مركب سـوار مى شـوى و زوقائیل آن را هدایت مـى كنـد. در ایـن حال هفتاد هزار فرشته با پرچم هاى تسبیح پیشاپیـش تـو راه مى روند.

اندكـى كه رفتـى، هفتاد هزار حـورالعیـن در حالى كه شادمانند و دیدارت را به یكـدیگر بشارت مى دهند، به استقبالت مـى شتابند. به دست هریك از حـوریان منقلـى از نـور است كه بـوى عود از آن بـر مى خیزد. . . آنها در طرف راستت قرار گرفته، همراهت حركت مـى كنند.

هنگامـى كه به همان انـدازه از آرامگاهت دور شـدى، مریـم دختـر عمران همراه هفتاد هزار حـورالعیـن به استقبالت مـى آید و برتـو سلام مى گـوید. آنها سمت چپت قرار مى گیرند و همراهت حركت مى كنند. آنگـاه مادرت خـدیجه, اولیـن زنـى كه به خـدا و رسـول او ایمان آورد, همراه هفتاد هزار فرشته كه پرچمهاى تكبیر در دست دارنـد، به استقبالت مى آیند. وقتـى به جمع انسانها نزدیك شدى، حـواء با هفتاد هزار حـورالعیـن به همراه آسیه دختر مزاحـم نزدت مى آید و با تـو رهسپار مـى شـود.

حضـور فاطمه در میان مردم:

فاطمه جان، هنگامى كه به وسط جمعیت حاضـر در قیامت مـى رسى، كسـى از زیر عرش پـروردگار به گـونه اى كه تمام مردم صدایش را بشنوند، فریاد مـى زنـد: چشمها را فـرو پوشانید و نظرها را پایین افكنید تا صـدیقه فـاطمه، دخت پیـامبـر صلی الله و علیه و آله و همـراهـانـش عبـور كننـد.

پـس در آن هنگـام هیچ كـس جز ابـراهیـم خلیل الـرحمان و علـى بـن ابـى طـالب علیهماالسلام و. . . به تـو نگـاه نمـى كنند.

جابربـن عبدالله انصارى نیز در حدیثى از پیامبر خدا صلى الله و علیه وآله این حضور را چنین توصیف مى كند: روز قیامت دختـرم فاطمه بـر مركبـى از مـركبهاى بهشت وارد عرصه محشر مـى شـود. مهار آن مركب از مرواریـد درخشان، چهار پایـش از زمرد سبز، دنباله اش از مشك بهشتى و چشمانـش از یاقوت سرخ است و بر آن گنبدى از نور قرار دارد كه بیرون آن از درونـش و درون آن از بیرونـش نمایان است. فضاى داخل آن گنبـد انـوار عفـو الهى و خارج آن پرتـو رحمت خـدایـى است. بر فرازش تاجـى از نـور دیـده مـى شـود كه هفتاد پایه از در و یاقـوت دارد كه هماننـد ستارگان درخشان نور مى افشانند.

در هر یك از دو سمت راست و چپ آن مركب هفتاد هزار فرشته به چشـم مـى خـورد. جبرئیل مهار آن را در دست دارد و با صـداى بلند نـدا مى كند: نگاه خود فراسوى خویش گیرید و نظرها پایین افكنید. ایـن فـاطمه دختـر محمـد است كه عبـور مـى كنـد. در ایـن هنگام، حتـى پیامبـران و انبیـا و صـدیقیـن و شهدا همگـى از ادب دیـده فـرو مى گیـرند تا فاطمه صلوات الله علیها عبـور مـى كنـد و در مقابل عرش پـروردگارش قرار مى گیرد.

منبرى از نور براى فاطمه علیها السلام:

در ادامه گفتگوى پیامبر صلی الله و علیه و آله با دختر گرامى اش درباره چگـونگـى حضـور وى در عرصه قیامت، چنیـن مى خـوانیـم: سپـس منبرى از نـور برایت برقرار مـى سازنـد كه هفت پله دارد و بیـن هر پله اى تا پله دیگر صفهایـى از فرشتگان قرار گرفته انـد كه در دستشان پـرچمهاى نـور است. همچنین در طرف چپ و راست منبـر حـورالعیـن صف مـى كشنـد. . .

آنگاه كه بر بالاى منبرقرار مى گیرى، جبرئیل مى آید و مى گـوید: اى فـاطمه! آنچه مـایلـى از خـدا بخـواه. . .

شكایت در دادگاه عدل الهى:

اولیـن در خواست فاطمه علیها السلام در روز قیامت، پس از عبور از برابر خلق، شكایت از ستمگران است.

جابرابـن عبـدالله انصارى از پیامبـر اكرم صلی الله علیه و آله چنیـن نقل مى كنـد: هنگامـى كه فاطمه در مقابل عرش پروردگار قرار مى گیرد، خـود را از مركب به زیر انداخته، اظهار مى دارد: الهى و سیـدى، میان من و كسـى كه مرا آزرده و بـر مـن ستـم روا داشته، داورى كـن. خـدایـا! بیـن مـن و قـاتل فـرزنـدم، حكـم كن. . .

براساس روایتـى دیگر، پیامبـر اكرم صلی الله علیه و آله فرمـود: دختـرم فاطمه در حالـى كه پیـراهنهاى خـونیـن در دست دارد, وارد محشـر مـى شـود. پـایه اى از پـایه هـاى عرش را در دست مـى گیـرد و مـى گـوید: «یا عدل یا جبار احكم بینى و بیـن قاتل ولدى» اى خداى عادل و غالب، بیـن مـن و قـاتل فـرزنـدم داورى كـن.

قـال:« فیحكـم لابنتـى و رب الكعبه» به خـداى كعبه سـوگنـد، به شكـایت دختـرم رسیـدگـى مـى شـود و حكـم الهى صـادر مـى گـــردد.

دیدار حسن و حسین علیهما السلام :

دومین خـواسته فاطمه علیها السلام در روز قیامت از خداوند چنیـن است: خدایا! حسن و حسین را به من بنمایان.
در این لحظه، امام حسـن و امام حسیـن علیهما السلام به سوى فاطمه صلوات الله علیها مى روند، در حالـى كه از رگهاى بریده حسیـن علیه السلام خـون فـوران مـى كنـد.

پیامبر خـدا صلی الله علیه و آله مى فرماید: هنگامى كه به فاطمه گفته مـى شـود وارد بهشت شو، مى گـوید: هرگز وارد نمـى شـوم تا بدانـم پـس از مـن با فرزندانم چه كردند؟

به وى گفته مـى شـود: به وسط قیـامت نگـاه كـن.

پـس بدان سمت مى نگرد و فرزندش حسیـن را مى بیند كه ایستاده و سر در بـدن نـدارد. دخت پیـامبـر صلی الله علیه و آله نـاله و فـریـاد سـر مـى دهـد.

فرشتگان نیز (بادیـدن ایـن منظره) ناله و فریاد بـر مـى آورنـد.

امام صادق علیه السلام مى فرماید: حسیـن بـن على علیه السلام در حالى كه سر مقدسـش را در دست دارد، مـىآیـد. فـاطمه علیها السلام بـا دیـدن ایـن منظره نـاله اى جانسـوز سر مى دهد. در ایـن لحظه، هیچ فرشته مقرب و پیامبر مرسل و بنده مومنى نیست مگر آنكه به حال او مى گرید.

در ایـن موقعیت، خداوند به خشـم آمده، به آتشـى به نام «هبهب»كه هزار سال در آن دمیده شده تا سیاه گشته و هیچ آسـودگـى در آن راه نمى یابد و هیچ اندوهى از آنجا بیرون نمى رود، دستـور مـى دهد كشندگان حسیـن بـن على را برگیر و جمع كـن. . . آتش به فرمان پروردگار عمل كرده، همه آنها را بر مى چیند. . .

شفـاعت بـراى دوستان اهل بیت علیهم السلام:

سـومیـن درخـواست فاطمه صلوات الله علیها در روز قیامت از پـروردگـار، شفـاعت از دوستان و پیروان اهل بیت علیهم السلام است كه مـورد قبـول حق قرار مـى گیـرد و دوستـان و پیـروانـش را مـورد شفاعت قـرار مـى دهـد.

امام باقر علیه السلام مى فرماید: هنگامى كه فاطمه به در بهشت مـى رسـد، به پشت سـرش مى نگرد. نـدا مـى رسـد: اى دختـر حبیب! اینك كه دستـور داده ام به بهشت بروى، نگران چه هستى؟ فاطمه صلوات الله علیها جـواب مى دهد: اى پـروردگار! دوست دارم در چنیـن روزى با پذیـرش شفاعتـم، مقام و منزلتم معلوم شود.

ندا مـى رسـد: اى دختر حبیبـم! برگرد و در مردم بنگر و هر كه در قلبـش دوستى تو یا یكى از فرزندانت نهفته است داخل بهشت گردان.
امام باقـر علیه السلام در روایتـى دیگـر مـى فـرمایـد: در روز قیامت بـر پیشانى هر فردى، مـومـن یا كافر نـوشته شده است. پـس به یكى از محبـان اهل بیت علیهم السلام كه گنـاهـانـش زیـاد است دستـور داده مى شود به جهنـم برده شود. در آن هنگام، فاطمه علیها السلام میان دو چشمـش را مى خواند كه نوشته شده است: دوستدار اهل بیت. پـس به خدا عرضه مى دارد: الهى و سیدى! تـو مرا فاطمه نامیدى و دوستان و فرزندانـم را به وسیله مـن از آتش دور ساختى و وعده تو حق است و هرگز وعده ات را زیر پا نمى نهى.

ندا مـى رسـد: فاطمه! راست گفتـى، مـن تـو را فاطمه نامیدم و به وسیله تـو، دوستان و پیروانت و دوستان فرزندانت و پیروانشان را از آتـش دور گردانیـدم. وعده مـن حق است و هرگز تخلف نمـى كنـم.

اینكه مـى بینـى دستـور دادم بنده ام را به دوزخ برند، بدیـن جهت بـود كه درباره اش شفاعت كنـى و شفاعتت را بپذیـرم تا فـرشتگان، پیامبـران، رسـولان و همه مردم از منزلت و مقامت آگاهـى یابنـد.

حال بنگر، دست هركه بر پیشانى اش «مـومـن» نـوشته شده، بگیر و به بهشت ببر.

شفاعت دوستان فاطمه از دیگران:

عظمت و مقام حضـرت فاطمه صلوات الله علیها در روز قیامت چنان است كه خـداونـد به خاطـر فاطمه به دوستـان آن حضـرت نیز مقام شفاعت مـى دهـد.

امام باقر علیه السلام به جابر فـرمـود: جابـر! به خـدا سـوگنـد, فاطمه علیها السلام با شفاعت خـود در آن روز شیعیان و دوستـانـش را از میان اهل محشـر جدا مى سازد. چنانكه كبـوتر دانه خـوب را از دانه بد جدا مى كند.

هنگامى كه شیعیان فاطمه همراه وى به در بهشت مـى رسند، خداوند در دلشان مـى افكند كه به پشت سـر بنگـرند. وقتـى چنیـن كنند، نـدا مـى رسـد: دوستـان مـن! اكنـون كه شفـاعت فـاطمه را در حق شمــا پذیرفتم، نگران چه هستید؟
آنان عرضه مـى دارنـد: پـروردگارا! ما نیز دوست داریـم در چنیـن روزى مقـام و منزلت مـا بـراى دیگـران آشكـار شود.
ندا مى رسد: دوستانـم! بر گردید و بنگرید و هر كه به خاطر دوستى فاطمه شما را دوست داشت و نیز هـر كه به خـاطـر محبت فـاطمه به شما غذا، لباس یا آب داده و یا غیبتـى را از شما دور گردانیـده، همراه خود وارد بهشت كنید.

به سوى بهشت:

حضرت فاطمه علیها السلام، پـس از شفاعت از دوستان خود و فرزندانـش و رسیدگى به شكایتـش در دادگاه عدل الهى به فرمان خدا، با جلال و شكـوه خاصى وارد بهشت مى شـود. پیامبـراكرم صلوات الله علیه مـى فرمایـد: روز قیامت دخترم فاطمه در حالـى كه لباسهاى اهـدایـى خـداونـد را كه با آب حیات آمیخته شده، پـوشیده، محشور مـى شـود و همه مردم از مشاهده ایـن كـرامت تعجب مـى كننـد.

آنگـاه لبـاسـى از لبـاسهاى بهشت بـر وى پـوشانده مـى شـود. بر هزار حله بهشتـى براى او با خط سبز چنیـن نوشته شده است: دختر پیامبر را به بهترین شكل ممكـن و كامل ترین هیبت و تمامترین كرامت و بیشتریـن بهره وارد بهشت سازیـد. پـس، فـاطمه سلام الله علیها را به فـرمـان پـروردگـار در كمـال عظمت و شكـوه، در حالى كه پیرامونـش هفتاد هزار كنیز قرار گرفته، به بهشت مى برند.

 

جستجو
عضویت
اوقات شرعی

اوقات شرعی به افق کرمان

اذان صبح 05:00:23
طلوع خورشید 06:24:42
اذان ظهر 11:34:32
غروب خورشید 16:44:18
اذان مغرب 17:01:48
نظر سنجی
نظر شما در مورد وب سایت مهدی الامم چیست ؟